Wybiórcze zwolnienie częstości rytmu serca iwabradyną a jakość życia chorych z niewydolnością serca – wyniki badania SHIFT (Kongres ESC 2011)

Inger Ekman i wsp – Heart rate reduction with ivabradine and health related quality of life in patients with chronic heart failure: results from the SHIFT study LINK: Eur Heart J online first

W porównaniu z innymi grupami chorych osoby z niewydolnością serca mają znacznie gorszą jakość życia. Jest to istotne tym bardziej, że wykazano zależność pomiędzy  gorszą  jakością życia a gorszym rokowaniem. Tymczasem pomimo wielu lat badań nie ustalono jednoznacznie zależności pomiędzy samopoczuciem chorych a obiektywnymi parametrami życiowymi, takimi jak np. częstość rytmu serca.

Jednoznaczne zależności znaleźć jest trudno: nierzadko odchyleniom w badaniu przedmiotowym nie towarzyszą objawy podmiotowe a chorzy, pomimo zbliżonych obiektywnych wskaźników stopnia nasilenia choroby, oceniają swoją jakość życia w sposób bardzo zróżnicowany.  Zależy to od osobistych subiektywnych doświadczeń, oczekiwań i percepcji.

Celem subanalizy  SHIFT była ocena wpływu iwabradyny na związaną ze stanem zdrowia  jakość życia. Analizowano również,  czy wyjściowa gorsza jakość życia  związana jest z ryzykiem niekorzystnych zdarzeń a także czy zmiany częstości rytmu serca powodowane przez iwabradynę mogą poprawiać jakość życia i jednocześnie ograniczać liczbę niekorzystnych zdarzeń.

Jakość życia mierzono za pomocą  Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (KCCQ)  obejmującego tzw. łączną punktację sumaryczną (OSS)  oraz punktację kliniczną (CSS). Do badania włączono 1944 chorych (968 iwabradyna, 976 placebo).

W obserwacji 12-miesięcznej częstość występowania zdarzeń klinicznych (zgonów sercowo-naczyniowych lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca była w sposób odwrotny skorelowana z wyjściową  punktacją KCCQ.

Iwabradyna spowalniała  częstość rytmu serca o 10.1 uderzeń/minutę (P< 0.001) i poprawiała KCCQ o  1.8 dla CSS oraz o 2.4 dla OSS (odpowiednio P<0.02 oraz P< 0.01). Jakość życia okazała się lepsza w grupie iwabradyny w porównaniu z placebo.

A zatem, jak konkludują autorzy, u chorych ze skurczową niewydolnością serca niska jakość życia wiąże się z obiektywnie gorszym rokowaniem.  Spowolnieniu częstości rytmu serca za pomocą iwabradyny towarzyszyła poprawa jakości życia oraz redukcja częstości występowania niektórych twardych punktów końcowych. Autorzy zwracają uwagę, iż metaanaliza 9 badań z zastosowaniem w niewydolności serca beta-blokerów wykazała poprawę rokowania bez wpływu (korzystnego lub niekorzystnego) na jakość życia.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 29 sierpnia 2011
Magdalena Lipczyńska

Dodaj komentarz