Pobrania krwi w trakcie hospitalizacji z powodu ostrego zawału serca a ryzyko jatrogennej niedokrwistości

Adam C. Salisbury i wsp – Diagnostic Blood Loss From Phlebotomy and Hospital-Acquired Anemia During Acute Myocardial Infarction LINK: Arch Intern Med online first

Niedokrwistość nabyta w trakcie pobytu w szpitalu (HAA), to niedokrwistość rozwijająca się w trakcie hospitalizacji u chorych z prawidłowymi poziomami hemoglobiny przy przyjęciu. W przeciwieństwie do niedokrwistości przewlekłej,  HAA można potencjalnie zapobiegać ograniczając wielkość utraty krwi.

Choć czynnikiem ryzyka HAA jest krwawienie, niedokrwistość często rozwija się u chorych, u których krwawienie nie występowało. HAA może być zatem związana z upośledzoną hematopoezą lub pobraniami krwi.

W niektórych  populacjach chorych wykazano, że utrata krwi związana z diagnostycznymi pobraniami  wiązała się ze spadkami poziomu hemoglobiny. Z zainteresowaniem warto zatem przeczytać pracę prezentowaną na łamach Archives of Internal Medicine, w której przeanalizowano występowanie HAA w populacji 17 676 chorych ze świeżym zawałem serca bez niedokrwistości przy przyjęciu.

Umiarkowaną lub ciężką HAA (spadek poziomu hemoglobin w trakcie hospitalizacji do <11 g/dL) odnotowano u 3551 chorych (20%). Średnia objętość krwi pobranej na badania diagnostyczne okazała się wyższa u chorych z HAA (173.8 mL) niż u chorych bez HAA (83.5 mL; P<0.001) (przy czym zaobserwowano istotne różnice w objętości krwi pobieranej w poszczególnych ośrodkach).  Ogólnie ryzyko wystąpienia HAA rosło o 18% w przeliczeniu na 50mL pobranej krwi (RR,1.18; 95% CI,1.13-1.22).

Diagnostyczne pobrania krwi wiązały się zatem z rozwojem jatrogennej niedokrwistości, której można zapobiegać wprowadzając schematy postępowania ograniczające objętość krwi wykorzystywanej do badań laboratoryjnych.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 8 sierpnia 2011
Magdalena Lipczyńska