Aktywność fizyczna spowalnia proces starzenia się mózgu

Eric B. Larson – Brains and aging LINK: Arch Intern Med 2011;171:1258

Systematyczna aktywność fizyczna jest związana ze spowolnieniem procesu wygasania zdolności poznawczych oraz z obniżeniem ryzyka otępienia w podeszłym wieku, dowodzą autorzy dwóch artykułów opublikowanych w Archives of Internal Medicine.

W badaniu Vercambre’a i wsp., w którym analizowano dane z projektu WACS (Women’s Antioxidant Cardiac Study), stwierdzono, że najniższy stopień aktywności fizycznej znamiennie koreluje z największym nasileniem zmian otępiennych. Z kolei, z pracy Middletona i wsp., stanowiącej wtórną analizę danych z badania Health ABC wynikało, że osoby z najwyższego tercyla pod względem wydatku energetycznego związanego z aktywnością fizyczną charakteryzowały się znamiennie niższym ilorazem szans wystąpienia deficytów poznawczych w porównaniu z osobami z najniższego tercyla.

Obserwacje obu grup badaczy rzucają nowe światło na patogenezę zespołów otępiennych u osób w podeszłym wieku. Wiemy już, że niezwykle istotną rolę w powstawaniu tych zespołów odgrywają procesy degeneracji naczyń i czynniki ryzyka ich wystąpienia, w tym brak aktywności fizycznej, nadciśnienie w średnim wieku i palenie. Te ostatnie mają charakter odwracalny, co tworzy znaczną przestrzeń dla działań profilaktycznych.

Szczegółowe badania neurologiczne dowodzą, że jedną z korzyści wynikających z systematycznej aktywności fizycznej jest spowolnienie procesu starzenia się mózgu. W szczególności, ćwiczenia fizyczne redukują zjawisko kurczenia się przedniej części hipokampu, odpowiedzialne za pogorszenie pamięci w starszym wieku. Ponadto, nawet po wystąpieniu objawów otępienia, aktywność fizyczna spowalnia progresję niekorzystnych zmian.

Autorzy kolejnych prac powinni zatem skoncentrować się na sposobach skutecznej promocji aktywności fizycznej nie tylko w starszym, ale też w średnim wieku.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine /
Krzysztof Kurek