Depresja w chorobie dwubiegunowej – jak odróżnić

Ph. B. Mitchell i wsp – Comparison of depressive episodes in bipolar disorder and in major depressive disorder withinbipolar disorder pedigrees LINK: Br J Psychiatry online 2011

Ostatnie lata to okres zainteresowania podłożem genetycznym chorób afektywnych, odmiennością manifestacji ich dwóch głównych typów: choroby afektywnej dwubiegunowej i depresji jednobiegunowej. Sformułowano czynniki pomagające zróżnicować depresję jednobiegunową od epizodu depresyjnego w chorobie dwubiegunowej. Zdiagnozowanie klinicznych odmienności, a zwłaszcza ich stopnia  nasilenia pozwala ułatwia postawienie właściwego rozpoznanie.

Problem ten  przedstawili na łamach British Journal of Psychiatry autorzy z Australii prezentując różnice w obrazie klinicznym depresji w afektywnej chorobie dwubiegunowej (246 osób) i w depresji jednobiegunowej (120 osób). W obydwu grupach w wywiadzie rodzinnym występowała choroba afektywna dwubiegunowa.

Do czynników, które wskazywały na depresję, która występowała w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, należała większe zahamowanie psychoruchowe, wcześniejsze budzenie się i pogorszenie nastroju w godzinach porannych, większe trudności w myśleniu i koncentracji, a także występowanie cech psychotycznych w postaci urojeń i halucynacji. Nie stwierdzono, aby porównywane grupy chorych podejmowały  próby samobójcze z różną częstością.

Omawiane różnice pozwalały typować osoby, które po epizodzie depresyjnym z dużym prawdopodobieństwem rozwiną chorobę afektywną dwubiegunową. Kolejnym elementem badania było wyodrębnienie dwóch podgrup wśród chorych na depresję jednobiegunową. Jedna z nich miała charakterystykę zbliżoną do cech dwubiegunowej, co świadczy o możliwości dziedzicznego podłoża genetycznego (zgodnie z rodzinnym wywiadem choroby dwubiegunowej) i druga o mniejszym uwarunkowaniu genetycznym.

Posługiwanie się wymienionymi wskaźnikami różnicowymi i stopniem ich nasilenia jest jednymi  z ważnych i wiarygodnych wskaźników różnicujących te dwie grupy chorób, dostępnych w codziennej praktyce psychiatrycznej.

Opracowane na podstawie: British Journal Psychiatry / 20 kwietnia 2011
Marek Kowrach