Czy zaawansowane narzędzia optymalizacji wyznaczania terminów wizyt lekarskich poprawiają jakość opieki?

Katherine D. Rose, Joseph S. Ross i Leora I. Horwitz – Advanced acces scheduling outcomed. A systematic review LINK: Arch Intern Med. Published online

W Archives of Internal Medicine warto zwrócić uwagę na systematyczny przegląd wyników badań poświęconych metodom optymalizacji sposobu wyznaczania terminów konsultacji lekarskich i ich wpływowi na parametry związane z jakością opieki.

Umożliwienie pacjentowi kontaktu z lekarzem dokładnie wtedy, kiedy jest to potrzebne, a nie jedynie wówczas, kiedy jest to możliwe, jest wyzwaniem współczesnych systemów opieki zdrowotnej. Wystarczy wspomnieć, że w 2009 roku średni czas oczekiwania na konsultację lekarza pierwszego kontaktu (bez wskazań nagłych)  w USA wynosił 20 dni. Odległe terminy wizyt  były czynnikami odpowiedzialnymi za przepełnienie amerykańskich izb przyjęć.

Zdaniem zwolenników nowego rozwiązania, zoptymalizowanie zasad wyznaczania terminów konsultacji oznacza nie tylko  skrócenie czasu oczekiwania, ale też poprawę ciągłości opieki i ograniczenie zjawiska niezgłaszalności. Zdaniem przeciwników, implementacja takich narzędzi jest niezwykle trudna, a rezygnacja z idei lekarza prowadzącego na rzecz koncepcji „pierwszego wolnego lekarza” wpłynie negatywnie na jakość leczenia.

Rozstrzygnięcie tego sporu wydaje się trudne z uwagi na niedostateczną liczbę i słabą jakość oryginalnych badań poświęconych narzędziom optymalizacji wyznaczania terminów wizyt. W skrócie, w większości analizowanych badań udało się wykazać skrócenie czasu do konsultacji w grupie objętej interwencją, choć jedynie w 2 pracach czas oczekiwania był krótszy od 48 godzin. Niezgłaszalność zmniejszyła się jedynie w tych praktykach, w których wyjściowo wynosiła 15%. Poziom satysfakcji pacjentów był różny. Niemniej, nie wykazano jednoznacznie negatywnego wpływu interwencji na ciągłość opieki. Zgodnie z obawami krytyków, znaczącym problemem była implementacja nowych narzędzi do codziennej praktyki.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 25 kwietnia 2011
Krzysztof Kurek

Dodaj komentarz