Nowe zagrożenie – wzrastająca ilość zakażeń Clostridium difficile

Rhonda L Stuart i wsp – Clostridium difficile infection: a new threat on our doorstep LINK: Med J Aust 2011;194:331

Na łamach Medical Journal of Australia ukazał się artykuł redakcyjny  Rhondy L Stuart i wsp. na temat wzrastającej ilości zakażeń laseczką Clostridium difficile (Clostridium difficile infection, CDI) w Australii.

Clostridium difficile jest Gram-dodatnią, beztlenową bakterią wytwarzającą przetrwalniki i najczęstszym czynnikiem etiologicznym zakaźnej biegunki szpitalnej. Infekcja może przebiegać pod postacią łagodnej biegunki lub rzekomobłoniastego zapalenia jelit, toksycznego rozdęcia okrężnicy, a nawet prowadzić do śmierci.

Czynniki ryzyka CDI to stosowanie leków przeciwbakteryjnych, terapia inhibitorem pompy protonowej, starszy wiek, przedłużona hospitalizacja, chemioterapia nowotworów, immunosupresja i współistnienie innych chorób.

Od 2000 roku wzrosła zachorowalność na CDI na świecie związana z szerzeniem się rybotypu 027, wykrytego na poczatku w Kanadzie i USA, a kilka lat później w Europie. Typ ten charakteryzuje się narastającą opornością na fluorochinolony, zwiększonym wytwarzaniem toksyn i przetrwalników oraz powoduje zwiększoną chorobowość i śmiertelność.

W bieżącym numerze Medical Journal of Australia Richards i wsp. opisują pierwszy przypadek zakażenia C. difficile 027 nabytego w Australii. Aktualnie brak dokładnych danych na temat ilości CDI w tym kraju.

Australasian Society of Infectious Diseases opublikowało wytyczne dotyczące diagnostyki i leczenia CDI.  Kluczowe w zapobieganiu szerzenia się CDI jest szybkie rozpoznanie – chory z biegunką pojawiającą się po ponad 48 godzinach hospitalizacji powinien być diagnozowany w kierunku CDI. Rozpoznanie stawia się na podstawie objawów klinicznych i pozytywnego wyniku badania kału na obecność C. difficile lub jej toksyn lub kolonoskopowych/histologicznych wykładników rzekomobłoniastego zapalenia jelit.

Postępowanie służące kontroli CDI powinno obejmować właściwe wytyczne antybiotykoterapii, minimalizujące częstość i długość jej trwania, przestrzeganie higieny rąk i używania rękawiczek w celu minimalizacji kontaminacji przetrwalnikami, właściwą dezynfekcję pomieszczeń i edukację personelu.

Powyższe działania przyniosły już w Australii rezultaty w zakresie zapobiegania CDI.

Opracowane na podstawie: Medical Journal of Australia / 4 kwietnia 2011
Magdalena Piątkowska

Dodaj komentarz