Wpływ terapii hormonem wzrostu dzieci z idiopatyczną niskorosłością a wzrost w wieku dorosłym

Annalisa Deodati, Stefano Cianfaran – Impact of growth hormone therapy on adult height of children with idiopathic short stature: systematic review LINK: BMJ 2011;342:c7157 (dostępny pełen tekst)

W roku 2003 w USA zarejestrowano jako wskazanie leczenie hormonem wzrostu dzieci z idiopatyczną niskorosłością i wzrostem 2.25 SDS (Standard Deviation Score)   poniżej średniej dla wieku i płci (1.2 centyl), oraz tempem wzrostu, który z dużym prawdopodobieństwem nie zapewni osiągnięcie normalnego wzrostu w wieku dorosłym.

Wprawdzie leczenie hormonem wzrostu zwiększa tempo wzrostu w pierwszych 5 latach terapii, jego zastosowanie w przypadku idiopatycznej niskorosłości budzi kontrowersje, dotyczące także i tego w jakim stopniu terapia taka powoduje wzrost ciała. Ze względu na liczne wątpliwości European Agency for the Evaluation of Medicinal Products  do chwili obecnej nie zaaprobowała zastosowania hormonu wzrostu u dzieci z idiopatyczną niskorosłością.

Wobec takich rozbieżności ocen zainteresowanie czytelników powinny wzbudzić wyniki systematycznego przeglądu badań poświęconych długoterminowemu stosowaniu hormonu wzrostu  u dzieci i jego wpływu na ich wzrost w wieku dorosłym. Kryteria włączenia do analizy spełniły 3 randomizowane badania z udziałem 115 dzieci oraz 7 badań nierandomizowanych.

Wzrost dorosłych leczonych w dzieciństwie hormonem wzrostu był większy od wzrostu w grupie kontrolnej o około 4 cm. Średnie zwiększenie wzrostu u leczonych dzieci wyniósło 1.2 SDS w porównaniu  z 0.34 SDS u dzieci nieleczonych. Chorzy leczeni odmiennymi schematami dawkowania hormonu wzrostu różnili się nieznacznie wzrostem w wieku dorosłym.

W 7 nierandomizowanych badaniach grupa leczona była wyższa w wieku dorosłym o około 0.45 SDS (około 3 cm). A zatem leczenie hormonem wzrostu częściowo zmniejsza deficyt wzrostu u osób dorosłych choć jak piszą autorzy działanie to jest mniejsze niż w przypadkach, w których terapia ta została w Europie zarejestrowana: dzieci hipotroficzne na skutek wewnątrzmacicznego ograniczenia wzrastania płodu (SGA –small for gestational age) – ok. 6 cm i zespół Turnera – ok. 7 cm.

Indywidualna reakcja na leczenie jest bardzo zróżnicowana i aby wyodrębnić grupy dobrze reagujące na leczenie konieczne są dalsze analizy. Nie bez znaczenia są też ewentualne objawy niepożądane (zaburzenia metabolizmu glukozy), a także koszt takiej terapii, który oszacowano na 27000 dolarów w przeliczeniu na zyskany 1 cm wzrostu.

Opracowane na podstawie: BMJ / 11 marca 2011
Magdalena Lipczyńska