Kiedy wiem, że jestem wyleczony? Zastosowanie oszacowań warunkowych dostarcza lepszych informacji na temat przeżycia w chorobach nowotworowych

P.D. Baade, D.R. Youlden, S.K. Chambers – When do I know I am cured? Using conditional estimates to provide better information about cancer survival prospects LINK: MJA 2011;194:73

Wzrasta liczba żyjących mieszkańców Australii z chorobą nowotworową. Pacjenci z takim rozpoznaniem są informowani o rokowaniu na podstawie opublikowanych oszacowań obserwowanego przeżycia liczonego od momentu diagnozy choroby nowotworowej. W miarę upływu czasu standardowe oszacowania przeżycia względnego mają ograniczoną wartość, ponieważ zawierają informacje o długości przeżycia uwzględniające osoby, które już zmarły. Większe znaczenie i użyteczność może mieć odpowiedź na pytanie: „Teraz, kiedy przeżyłem/am X lat, jakie jest prawdopodobieństwo, że przeżyję kolejne Y lat?”

Bezpośrednio na to pytanie odpowiada przeżycie warunkowe (ang. conditional survival), dostarczając użytecznych i klinicznie wiarygodnych oszacowań prawdopodobieństwa przeżycia dla osób z wywiadem nowotworowym.  W prezentowanym  badaniu przedstawiono warunkowe pięcioletnie przeżycie dla trzynastu najczęściej występujących typów nowotworów inwazyjnych, obliczone na podstawie rejestru nowotworów w stanie Queensland.

W badaniu uwzględniono osoby wieku 15-89 lat w momencie rozpoznania choroby, diagnozowane w latach 1982-2007. Stwierdzono, że rokowanie dla pacjentów z nowotworami poprawia się z każdym dodatkowym rokiem przeżycia. Istotnie wyższa śmiertelność w porównaniu z populacją ogólną jest zniwelowana w ciągu 10 lat po rozpoznaniu nowotworu u żyjących pacjentów z rakiem żołądka, jelita grubego, szyjki macicy, tarczycy i czerniaka (warunkowe przeżycie 5-letnie co najmniej 95% po 10 latach trwania choroby). Dla pozostałych analizowanych nowotworów (trzustki, płuc, piersi, prostaty, nerek i pęcherza moczowego, chłoniaków i białaczek) warunkowe 5-letnie przeżycie (po 10 latach od rozpoznania) wahało się od 82% do 94%, co sugeruje, że pacjenci w tej grupie mają gorsze rokowanie w porównaniu z populacją ogólną dobraną pod względem wieku.

Podsumowując, oszacowanie warunkowego przeżycia może dostarczać użytecznych informacji onkologom, pacjentom i ich opiekunom i pomagać w podejmowaniu osobistych decyzji  oraz w radzeniu sobie z niepewnością w przyszłości. Autorzy raportu sugerują włączenie miar przeżycia warunkowego do rutynowych raportów statystycznych w Australii.

Opracowane na podstawie: Medical Journal of Australia / 17 stycznia 2011
Ewa Kowalik

Dodaj komentarz