Depresja w badaniu NHANES

R.S. Shim i wsp – Prevalence, treatment, and control of depressive symptoms in the United States: results from thernNational Health and Nutrition Examination Survey (NHANES), 2005u20132008rn LINK: J Am Board Fam Med 2011;24:33 (dostępny pełen tekst)

Wielu epidemiologów bije na alarm wskazując, że depresja jest jednym z częstszych schorzeń w populacji dorosłych, a dodatkowo nieodpowiednio leczonym. Próby oceny jaka jest skala tej epidemii i jaka jest skuteczność jej leczenia w wielu badaniach przyniosły jednak  sprzeczne rezultaty. Wynika to m.in. z zastosowanej metodologii, w tym z przyjętych kryteriów diagnostycznych.

Warto zatem przyjrzeć się analizom ogłoszonym na łamach Journal of American Board of Family Medicine przedstawiającym wyniki badań ankietowych prowadzonych w ramach badania NHANES w latach 2005-2008. Za pomocą kwestionariusza Patient Health Questionnaire  (PHQ-9) u 10283 dorosłych zebrano dane dotyczące częstości  występowania i natężenia a także leczenia objawów depresyjnych.

Częstość występowania objawów depresyjnych oceniono na 20,1%, przy czym w większości były to objawy łagodne  (14,8%, punktacja PHQ-9 w zakresie 5-9). Objawy o umiarkowanym (PHQ-9 w zakresie 10-14)   lub umiarkowanie dużym natężeniu (15-19) zgłosiło odpowiednio 4,52% i 1,8% spośród ankietowanych. Objawy, które można określić jako ciężkie (>19) występowały u 0,6%.

Uznając jednoznacznie konieczność i zasadność leczenia osób z umiarkowanie ciężkim i ciężkim natężeniem objawów depresyjnych, statystki w tym względzie wskazują na dużą rozbieżność pomiędzy standardami a praktyką. Tylko 17% osób z tej grupy było aktualnie leczonych lekami przeciwdepresyjnymi, 17,6% miało kontakt z lekarzem psychiatrą, a tylko 14,8% otrzymało jednocześnie leczenie przeciwdepresyjne i  leczenie przez specjalistę w zakresie schorzeń psychicznych.  Co więcej w populacji osób stosujących leki przeciwdepresyjne tylko 54,9% nie zgłaszało  żadnych objawów depresji, łagodne objawy występowały u 26,4%,  umiarkowane u 11,9% umiarkowanie ciężkie u 4,9% a ciężkie objawy u 2% ankietowanych.

Przedstawione wyniki pokazują, że podobnie jak w przypadku choroby nadciśnieniowej także w przypadku depresji niezbędne jest opracowanie skutecznych programów prewencji i leczenia. 

Opracowane na podstawie: Internet / Styczeń 2011
Marek Kowrach