Poprawa w zakresie zaburzeń neurofizjologicznych a odpowiedź na leczenie w przebiegu ciężkiej depresji.

Katie M. Douglas i wsp – Neuropsychological changes and treatment response in severe depressionrn LINK: Brit j Psy 198 115

Zaburzenia funkcji neuropsychologicznych, w tym rozpoznawania emocji wyrażanych przez twarz są typowe dla epizodu dużej depresji. Autorzy omawianej pracy postanowili zbadać, czy zmiany tych wskaźników we wczesnej fazie  leczenia mogą  przewidywać dobrą odpowiedź terapeutyczną.

Do badania włączono 68 hospitalizowanych chorych z ciężkim epizodem depresji, grupę kontrolna stanowilo 50 osób bez depresji. Przy przyjęciu, po 10-14 dniach oraz po 6 tygodniach  leczenia oceniano nasilenie objawów depresji (skala MADRS), funkcje poznawcze oraz rozpoznawanie emocji wyrażanych przez twarz.

Wyjściowo funkcje neurofizjologiczne w grupie osób z depresją były upośledzone w porównaniu z grupą kontrolną. Po 10-14 dniach w zakresie żadnego z ocenianych parametrów funkcji neurofizjologicznych nie stwierdzono różnicy między grupą z dobrą odpowiedzią na leczenie (responders) i brakiem odpowiedzi (non-responders). Po 6 tygodniach  u osób z dobrą odpowiedzią na leczenie obserwowano większą poprawę tylko w zakresie  prostego czasu reakcji, werbalnej pamięci operacyjnej oraz rozpoznawania złości w teście rozpoznawania emocji.

Zdaniem autorów, nie udało się wykazać przydatności wczesnych testów neurofizjologicznych w przewidywaniu wyników leczenia. Tym niemniej uważają oni, ze praca dostarczyła przesłanek do dalszego badania tego zagadnienia, zwłaszcza w aspekcie zaburzeń rozpoznawania emocji. Większa ilość opcji w Test Rozpoznawania Wyrazu Emocjonalnego (Facial Expression Recognition Task) może zwiększyć czułość metody.

Opracowane na podstawie: British Journal of Psychiatry / Luty 2011
Marcin Sokołowski