Trimetazydyna w niewydolności serca – wyniki metaanalizy

Dengfeng Gao i wsp – Trimetazidine: a meta-analysis of randomised controlled trials in heart failure LINK: Heart 2011;97:278

Zmiana toru przemian metabolicznych z utleniania kwasów tłuszczowych na utlenianie węglowodanów może poprawiać funkcję skurczową lewej komory i  tym samym rokowanie w niewydolności serca.

Trimetazydyna w sposób selektywny hamuje aktywność długołańcuchowej tiolazy 3-ketoacylo koenzymu A (ostatniego enzymu uczestniczącego w procesie beta-oksydacji).  Trimetazydyna może optymalizować przemiany  energetyczne w sercu poprzez hamowanie fosforylacji oksydacyjnej i zmianę szlaku przemian energetycznych z utleniania wolnych kwasów tłuszczowych na utlenianie glukozy. Sugerowano również, że może hamować procesy uszkadzające wywoływane przez wolne rodniki tlenowe, procesy włóknienia mięśnia sercowego i apoptozę.

W ostatnich latach przeprowadzono kilka randomizowanych badań (RCT) oceniających zastosowanie trimetazydyny w niewydolności serca. Oceniano w nich wpływ leku na parametry pracy serca, jakość życia i występowanie zdarzeń niepożądanych, jednak moc statystyczna badań była mała a rezultaty oceny niejednoznaczne. Tym większe zainteresowanie budzą przedstawione na łamach The Heart wyniki meta-analizy  randomizowanych badań kontrolnych  z użyciem trimetazydyny w niewydolności serca.

Do analizy włączono 17 badań z udziałem 955 chorych. Leczenie trimetazydyną okazało się skutecznie poprawiać frakcję wyrzutową lewej komory chorych z niewydolnością serca o podłożu niedokrwiennym (różnica w porównaniu z placebo 7.37%; 95% CI 6.05 to 8.70; p<0.01) i nie niedokrwiennym (różnica w porównaniu z placebo 8.72%; 95% CI 5.51 to 11.92; p<0.01). Trimetazydyna spowodowała istotne zmniejszenie objętości skurczowej lewej komory (o 10.37 ml w porównaniu z placebo; 95% CI 15.46 to 5.29; p<0.01) oraz poprawę klasy czynnościowej wg New York Heart Association (o 0.41 w porównaniu z placebo; 95% CI 0.51 to 0.31; p<0.01).

Co jeszcze bardziej istotne, stosowanie  trimetazydyny wiązało się z  korzystnym wpływem na śmiertelność całkowitą (RR 0.29; 95% CI 0.17 to 0.49; p<0.00001) i występowanie incydentów sercowo-naczyniowych i hospitalizacji (RR 0.42; 95% CI 0.30 to 0.58; p<0.00001).

Wyniki analiz sugerują, że leczenie trimetazydyną może stać się skuteczną metodą leczenia niewydolności serca. Dla potwierdzenia tej tezy konieczne są jednak kolejne, duże, wieloośrodkowe badania kliniczne.

Opracowane na podstawie: Heart / Luty 2011
Magdalena Lipczyńska