Czy leki alfa-adrenolityczne powinny być stosowane jako leki hipotensyjne?

Rossitto G, Kamath G, Messerli FH. – Should alpha-blockers ever be used as antihypertensive drugs? LINK: Cleve Clin J Med. 2010;77:884 (dostępny pełen tekst)

Zgodnie z obowiązującymi standardami leki alfa-adrenolityczne nie powinny być stosowane jako terapia pierwszego rzutu w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Wprawdzie preparaty alfa-adrenolityczne obniżają ciśnienie tętnicze równie skutecznie jak inne leki, jednakże obniżanie ciśnienia tętniczego nie stanowi podstawowego celu terapii hipotensyjnej. Ma ona bowiem za zadanie przede wszystkim zmniejszenie częstości występowania zawałów serca, udarów i innych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych (także zgonów).

Niestety leki alfa-adrenolityczne nie spełniają tych oczekiwań. W badaniu ALLHAT (Antihypertensive and Lipid Lowering Treatment to Prevent Heart Attack) stosowanie doksazosyny wiązało się z wyższym ryzykiem wystąpienia złożonego punktu sercowo-naczyniowego (ryzyko względne 1,19; p=0,04), przede wszystkim udarów mózgu. Częstość występowania objawów niewydolności serca była dwukrotnie większa u pacjentów przyjmujących doksazosynę niż u  chorych leczonymi chlortalidonem (ryzyko względne 2,04; p<0,001).

Wyniki badania ALLHAT,  jak również badania Veterans Administration, w którym stwierdzono, że przeżycie chorych z niewydolnością serca stosujących prazosynę nie było lepsze niż w grupie placebo, nie uzasadniają  stosowania alfa-blokerów w  terapii pierwszego rzutu leczenia nadciśnienia tętniczego. Stanowisko takie prezentowane jest przez aktualne wytyczne zarówno europejskie, jak i amerykańskie.

Zdaniem autorów artykułu, stosowanie doksazosyny należy rozważyć u chorych z niedostateczną kontrolą ciśnienia tętniczego pomimo stosowania inhibitora układu RAA, diuretyku i antagonisty kanału wapniowego w pełnych dawkach. Doksazosyna może być użyteczna w terapii skojarzonej również u pacjentów z 3 i 4 stadium choroby nerek, nie tolerujących dłużej blokerów układu renina-angiotensyna. U chorych z nadciśnieniem tętniczym i przerostem prostaty alfa-blokery można podawać w celu złagodzenia objawów ze strony dróg moczowych, nie powinny natomiast stanowić podstawy terapii hipotensyjnej.  Pacjenci leczeni inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (sildenafil, vardenafil, tadalafil) powinni unikać stosowania alfa-blokerów, ponieważ hipotensyjne działanie obu klas leków może ulec zsumowaniu.

Opracowane na podstawie: Cleveland Clinic Journal of Medicine / Grudzień 2010
Ewa Kowalik

Dodaj komentarz