Choroby ukłądu sercowo-naczyniowego jako czynnik rozwoju cukrzycy?

G.A. Nichols i E.J. Moler – Cardiovascular disease, heart failure, chronic kidney disease and depression independently increase the risk of incident diabetes LINK: Diabetologia online first

Na łamach Diabetologii G. A. Nichols i E. J. Moler opublikowali wyniki pracy wykazującej, że choroby układu sercowo-naczyniowego, niewydolność serca, choroby nerek i depresja zwiększają niezależnie od innych czynników ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2. 

Źródło informacji stanowiła baza danych jednej z większych organizacji ochrony zdrowia zapewniającej opiekę medyczną 475 000 mieszkańcom Portland  – Kaiser Permanente Northwest. Korzystając z zawartych w jej informacji autorzy pracy zidentyfikowali osoby w wieku powyżej 30 lat, wyjściowo bez cukrzycy, z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego, niewydolnością serca, niewydolnością nerek (definiowaną jako GFR <60 ml/min) lub depresją. Grupę odniesienia stanowiły osoby bez cukrzycy i powyższych powikłań.

Łącznie analizą objęto dane 58056 osób. Uwzględniając w modelu statystycznym inne czynniki rozwoju zaburzeń metabolizmu glukozy, takie jak stężenie glukozy na czczo, stężenie trójglicerydów, cholesterolu HDL, BMI, wiek i płeć stwierdzono, że rozpoznanie choroby układu sercowo-naczyniowego zwiększa przyszłe ryzyko wystąpienia cukrzycy o 35%, rozpoznanie niewydolności serca zwiększa to ryzyko o 48%, a rozpoznanie depresji o 10%. Przewlekła choroba nerek powodowała nieznamienny statystycznie wzrost ryzyka wystąpienia cukrzycy o 10%. A zatem choroby układu sercowo-naczyniowego stanowią nie tylko następstwo cukrzycy ale także czynnik ryzyka jej rozwoju. Dwukierunkowa zależność między cukrzycą a chorobami układu krążenia oznacza zatem, że profilaktyka chorób układu krążenia jest jednocześnie profilaktyką zaburzeń metabolizmu glukozy.

Opracowane na podstawie: Diabetologia / Październik 2010
Marek Kowrach