Jak zmniejszyć częstość hospitalizacji związanych z niewydolnością serca? Doświadczenia z USA

Akshay S. Desai i Lynne Warner Stevenson – Connecting the circle from home to heart-failure disease management LINK: N Engl J Med 2010;363:2364

Postęp w zakresie leczenia niewydolności serca jedynie w umiarkowanym stopniu przełożył się na spadek śmiertelności i liczby hospitalizacji chorych z tą patologią. Zapotrzebowanie na hospitalizacje związane z niewydolnością serca jest niebagatelne. W okresie 6 miesięcy od wypisu ze szpitala hospitalizowana jest co druga osoba z tej grupy.

W 1995 roku  Rich i wsp. wykazali znamienną poprawę jakości życia, zmniejszenie częstości ponownych hospitalizacji oraz ograniczenie kosztów medycznych po implementacji długoterminowego, wielodyscyplinarnego programu nadzoru nad chorymi z niewydolnością serca, w którym wiodącą rolę odgrywał personel pielęgniarski. Wprawdzie kolejne prace potwierdzały skuteczność tego modelu działania, jednak koszty edukacji i utrzymania personelu zniechęciły decydentów.

Atrakcyjną alternatywą okazał się natomiast telemonitoring, a więc zdalny nadzór nad pacjentem, ułatwiający odpowiednio wczesną interwencję. W jednym z ostatnich wydań New England Journal of Medicine opublikowano wyniki badania Chaudhry’iego i wsp., w którym telemonitoring rozumiany jako regularny, standaryzowany wywiad telefoniczny, nie wykazywał wyższości nad standardową opieką nad chorymi z niewydolnością serca, pod względem wpływu na śmiertelność i odsetek hospitalizacji.

Negatywny sygnał nie powinien zniechęcać do tej strategii. Wyzwaniem jest natomiast jej optymalizacja, to jest oparcie telemonitoringu na tych zmiennych klinicznych, które odgrywają rolę we wczesnym wykrywaniu zaostrzenia choroby, opracowanie sposobu wiarygodnej i szybkiej transmisji danych, zapewnienie personelu o kwalifikacjach wystarczających do podjęcia właściwych decyzji terapeutycznych oraz opracowanie niezawodnego sposobu przekazania zaleceń pacjentowi i upewnienia się, że interwencja przyniosła pożądany skutek.

Opracowane na podstawie: NEJM / 9 grudnia 2010
Krzysztof Kurek