Jaki jest wpływ przejścia na emeryturę na stan zdrowia psychicznego i fizycznego?

Hugo Westerlund i wsp – Effect of retirement on major chronic conditions and fatigue: French GAZEL occupational cohort study LINK: BMJ 2010; 341:c6149 (dostępny pełen tekst(

Przejście na emeryturę jest jedną z najgłębszych zmian życiowych, o niewątpliwym wpływie na codzienną aktywność, stosunki towarzyskie, przychody i o potencjalnych konsekwencjach dla zdrowia. Zależność pomiędzy emeryturą a stanem zdrowia, uważana dotąd za niejednoznaczną, była przedmiotem analizy w francuskim badaniu GAZEL, którego wyniki opublikowano w British Medical Journal.

Badaną kohortę stanowiło 11246 mężczyzn i 2858 kobiet w okresie okołoemerytalnym. Przez 15 lat, rokrocznie oceniano zapadalność na choroby somatyczne, w tym schorzenia układu oddechowego, cukrzycę, chorobę wieńcową i incydenty naczyniowo-mózgowe oraz częstość występowania nieswoistych objawów w postaci zmęczenia fizycznego i psychicznego. Ponadto, w stałych odstępach czasu oceniano obecność objawów depresyjnych.

U przeciętnego uczestnika badania dokonano 12.1 pomiarów. Zgodnie z oczekiwaniami, częstość chorób układu oddechowego, cukrzycy, choroby wieńcowej i udarów zwiększała się wraz z wiekiem, jednak przejście na emeryturę nie miało wpływu na przebieg krzywej zapadalności. Co szczególnie warte podkreślenia, emerytura wywarła istotny, korzystny wpływ na częstość występowania zmęczenia psychicznego (iloraz szans występowania zmęczenia psychicznego po roku od przejścia na emeryturę w porównaniu z rokiem poprzedzającym to przejście wyniósł 0.19) i fizycznego (iloraz szans = 0.27), jak również na częstość występowania objawów depresyjnych (iloraz szans = 0.60).

Korzystny wpływ na poczucie zmęczenia był najbardziej dostrzegalny w grupie tych osób, które chorowały przewlekle jeszcze przed emeryturą. Podsumowując, we Francji emerytura jest raczej dobrodziejstwem, a nie uciążliwością. Ekstrapolacja tego wniosku na populację polskich emerytów byłaby jednak ryzykowna.

Opracowane na podstawie: BMJ / 23 listopada 2010
Krzysztof Kurek