Agomelatyna vs fluoksetyna u pacjentów z ciężką depresją – wyniki randomizowanego badania klinicznego z podwójnie ślepą próbą

Anthony Hale i wsp. – Superior antidepressant efficacy results of agomelatine versus fluoxetine in severe MDD patients: a randomized, double-blind study LINK: Int Clin Psychopharmacol 2010;25:305

Agomelatyna jest pierwszym melatonergicznym lekiem przeciwdepresyjnym, agonistą receptorów MT1/MT2 oraz antagonistą receptorów 5-HT2C. Lek ten nie modyfikuje zewnątrzkomórkowego stężenia serotoniny. Wykazano, że agomelatyna resynchronizuje zmieniony rytm dobowy w modelu zwierzęcym depresji oraz u zdrowych ochotników, a także ustala ponownie normalny rytm dobowy we wczesnym leczeniu chorych z depresją, u których rytm ten jest często zaburzony.

Celem międzynarodowego badania klinicznego przeprowadzonego przez Hale i wsp. było porównanie skuteczności działania agomelatyny i fluoksetyny (selektywnego inhibitora wychwytu zwrotnego serotoniny) u pacjentów ambulatoryjnych spełniających kryteria DSM-IV dla dużej depresji (Major Depression) o ciężkim  nasileniu, definiowanym jako całkowita punktacja w skali Hamiltona (Hamilton Depression Rating Scale, HAM-D17) co najmniej 25 punktów i 4 punkty wg skali CGI (Clinical Global Impression).

Badanie zostało przeprowadzone w latach 2005-2008 w 41 w pięciu krajach (w Argentynie, Brazylii, Włoszech, Hiszpanii i w Wielkiej Brytanii). Pacjenci otrzymywali agomelatynę w dawce 25-50 mg/dobę (n=252) lub fluoksetynę w dawce 20-40 mg/dobę (n=263) przez 8 tygodni. Pierwotnym punktem końcowym badania była zmiana punktacji w skali HAM-D17, wtórne punkty końcowe obejmowały ocenę wg skali CGI, ocenę zaburzeń lękowych oraz zaburzeń snu.

Średni spadek punktacji wg skali HAM-D17 był istotnie większy w grupie leczonej agomelatyną w porównaniu z fluoksetyną (różnica między grupami wyniosła 1,49; 95% przedział ufności 0,2-2,77; p=0,024). W grupie agomelatyny zaobserwowano także większy odsetek chorych odpowiadających na leczenie zarówno w ocenie wg skali HAMD-17 (spadek o co najmniej 50% w porównaniu z wartością wyjściową obserwowano u 71,7% chorych leczonych agomelatyną i 63,8% otrzymujących fluoksetynę; p=0,06), jak i w skali CGI (1 lub 2 punkty w skali CGI zarejestrowano u odpowiednio 77,7% oraz 68,8% chorych; p=0,023).

Stwierdzono także istotną różnicę między grupami dotyczącą oceny snu w skali HAM-D na korzyść agomelatyny. W zakresie zaburzeń lekowych obserwowano podobną poprawę w przypadku stosowania agomelatyny i fluoksetyny. Oba preparaty były bezpieczne i dobrze tolerowane przez chorych. Odsetek chorych, u których wystąpiło co najmniej jedno działanie niepożądane (głównie bóle głowy, nudności i senność) wyniósł 4,0% dla agomelatyny oraz 5,3% dla fluoksetyny (p=0,478, różnica nieistotna statystycznie).

Podsumowując wyniki badania, agomelatyna wykazała wyższą skuteczność przeciwdepresyjną niż fluoksetyna w leczeniu chorych z poważnym epizodem ciężkich zaburzeń depresyjnych i charakteryzowała się jednocześnie dobrym profilem bezpieczeństwa.

Opracowane na podstawie: Internet / Listopad 2010
Ewa Kowalik