Postępy w intensywnej opiece medycznej

Jean-Louis Vincent i wsp – Critical care: advances and future perspectives LINK: Lancet 2010;376:1354

W The Lancet ukazała się praca Jeana-Louisa Vinventa i wsp. na temat postępu dokonującego się w ostatnich latach w intensywnej terapii oraz przyszłości intensywnej opieki medycznej. Lekarze pracujący na oddziałach intensywnej opieki mają się czym pochwalić, bowiem obserwuje się zdecydowaną poprawę wyników leczenia (choć oczywiście populacja pacjentów przyjmowanych do oddziałów intensywnej opieki jest heterogenna i chorzy przyjęci z oddziału ratunkowego i sali operacyjnej mają lepsze rokowanie niż chorzy przekazani z innych miejsc).

Historia intensywnej terapii jest ściśle związana z rozwojem nowych technologii, na przykład ulepszeniem techniki wentylacji mechanicznej, sprzętu do monitorowania czy aparatury nerkozastępczej. Ważnym osiągnięciem jest zastosowanie wczesnej hipotermii terapeutycznej po nagłym zatrzymaniu krążenia. W randomizowanych badaniach wykazano, że procedurami, które mogą poprawiać wyniki leczenia są także: selektywna dekontaminacja przewodu pokarmowego w prewencji zakażeń szpitalnych, podawanie gamma-globulin i drotrekoginy alfa w ciężkiej posocznicy, stosowanie tonometrii żołądkowej do monitorowania stanu pacjenta w posocznicy.

Wiadomo także, że nadmierne stosowanie leków i procedur, takich jak masywne przetoczenia krwi, wysokie ciśnienia w respiratorze, zbyt wysoka podaż kalorii czy utrzymywanie za dużego rzutu serca pogarszają rokowanie. Poprawę wyników leczenia uzyskuje się natomiast poprzez prewencję możliwych do uniknięcia powikłań, takich jak zakażenia szpitalne, przykurcze, odleżyny oraz przez wczesne uruchamianie chorego.

W związku ze starzeniem się społeczeństw ilość chorych potrzebujących intensywnej opieki będzie wzrastać a co za tym idzie wzrosną także wydatki. Należy więc dążyć do dalszego postępu metod terapii na bieżąco analizując ich koszty i efektywność.

Opracowane na podstawie: Lancet / 16 października 2010
Magdalena Piątkowska