Hazard a zaburzenia depresyjne i choroba afektywna dwubiegunowa

Sidney H Kennedy i wsp – Frequency and Correlates of Gambling Problems in Outpatients With Major Depressive Disorder and Bipolar Disorder LINK: Can J Psychiatry 2010;55:568

Na łamach The Canadian Journal of Psychiatry ukazał się ciekawy artykuł dotyczący problemu uzależnienia od hazardu u osób z depresją nawracającą (Major Depressive Disorder, MDD) i chorobą afektywną dwubiegunową (Bipolar Disorder, BD).

Badaniem objęto 579 uczestników (379 kobiet i 200 mężczyzn) z 6 ośrodków w Kanadzie i 1 w Stanach Zjednoczonych. 52.5% badanych stanowili chorzy z rozpoznaniem BD, a 47.5% z rozpoznaniem MDD. W grupie chorych  z BD u 5.3% wystepował aktualny epizod manii lub hipomanii, a u 29.5% epizod dużej depresji. W grupie z MDD  55,5% pacjentów miało aktualnie epizod dużej depresji

Wyniki badania pokazały, że problem hazardu dotyczył jednakowo często osób z MDD (12.5%)  i BD (12.3%), podczas gdy w populacji ogólnej wskaźnik ten wynosi ok. 2%. W grupie z BD, w przeciwieństwie do grupy z MDD, wykazano różnice w częstości występowania tego problemu w zależności od płci – częściej dotyczył on mężczyzn (19.5%) niż kobiet (7.8%) (p=0.003).

Co ważne, u 71% osób badanych zaburzenia nastroju poprzedzały wystąpienie problemów z hazardem. Co istotne także z punktu widzenia klinicysty, zidentyfikowano czynniki ryzyka uzależnienia od hazardu. Należą do nich: współistniejące  z zaburzeniami nastroju zaburzenia lękowe (iloraz szans 1.96, 95% CI 1.02-3.75), zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (1.86, 1.01-3.45), fobie specyficzne (2.36, 1.17-4.76), uzależnienie od alkoholu (5.73, 3.08-10.65) i uzależnienie kiedykolwiek w przeszłości  od substancji psychoaktywnych (2.05, 1.17-3.58).

Osoby mające problem z hazardem charakteryzowała również niższa ocena jakości życia i większe ryzyko samobójstwa (2.06, 1.18-3.58). Autorzy pracy ocenili ponadto populacje uzależnione i nie uzależnione od hazardu pod względem osobowości. Okazało się, że hazardziści cechowali się wysoką neurotycznością oraz niską otwartością, ugodowością i sumiennością.

A zatem, jak podkreślają we wnioskach autorzy, w populacjach chorych z BD i MDD odnotowano wyższą częstość występowania uzależnienia od hazardu niż w populacji osób zdrowych. Było ono silnie powiązane z uzależnieniem od substancji psychoaktywnych i zaburzeniami lękowymi. Co za tym idzie, rozpoznanie BD lub MDD powinno wiązać się z jednoczesnym poszukiwaniem współistniejącego uzależnienia od hazardu. Należy również pamiętać, że hazardziści cierpią często z powodu obniżonej jakości życia, co ma wpływ na ich psychiczne, socjalne i zawodowe samopoczucie, a brak interwencji klinicysty w tym zakresie stanowi istotną przeszkodę w powrocie do zdrowia.

Opracowane na podstawie: Canadian Journal of Psychiatry / Wrzesień 2010
Justyna Rybicka