β-blokery po zawale serca – rzadko stosowane w dawkach zgodnych z zaleceniami

Jeffrey J. Goldberger i wsp – u03b2-Blocker use following myocardial infarction: Low prevalence of evidence-based dosing LINK: Am Heart J 2010;160:435

Od ponad dwudziestu lat wiadomo, że beta-blokery poprawiają przeżycie chorych po zawale serca. Od 1990 roku rekomendacje American College of Cardiology/American Heart Association zalecały stosowanie tych leków u wszystkich chorych bez przeciwwskazań. Programy poprawy jakości opieki wykazały, że beta-blokery po zawale serca są coraz częściej stosowane, jednak niektóre badania wskazują, że leki te często są stosowane w zbyt niskich dawkach.

Na łamach American Heart Journal ukazała się kolejna interesująca praca dotycząca właściwego dawkowania beta-blokerów po zawale mięśnia sercowego. Analiza objęła 1971 chorych (70,8% stanowili mężczyźni), z których 48,2% miało zawał z uniesieniem ST. Średnia wieku wynosiła 63,9 lat. Oceniano dawkowanie beta-blokerów przy wypisie ze szpitala oraz trzy tygodnie później i określano kliniczne przyczyny stosowania bardzo małych dawek.

Autorzy przyjęli następujące wartości dawek docelowych dla stosowanych leków: metoprolol 200 mg/d, carvedilol 50 mg/d, propranolol 180 mg/d, bisoprolol 10 mg/d, atenolol 100 mg/d. Przy wypisie beta-blokery otrzymywało 93,2% chorych ale aż 20,1% chorych mniej niż 25% dawki docelowej, 36,5% chorych 25% tej dawki, 26,4% było leczonych dawką stanowiącą 26%-50% dawki docelowej, a jedynie 17% otrzymało więcej niż połowę dawki docelowej. W ciągu trzech tygodni od wypisu ze szpitala u 76,4% chorych dawkowanie beta-blokera nie uległo zmianie a u 11,9% i 11,6% chorych odpowiednio zmniejszono i zwiększono dawkę leku.

Klinicznymi predyktorami stosowania małych dawek beta-blokerów były: nieobecność nadciśnienia tętniczego, przezskórna interwencja wieńcowa w trybie pilnym, starszy wiek i brak terapii inhibitorami konwertazy angiotensyny. Po raz kolejny potwierdzono zatem, że u chorych po zawale mięśnia sercowego zbyt często stosuje się za niskie dawki beta-blokerów. Mamy zatem szerokie pole do poprawy jakości opieki nad chorymi po zawale serca.

Opracowane na podstawie: American Heart Journal / Wrzesień 2010
Magdalena Piątkowska