Przeżywalność chorych z klinicznym rozpoznaniem otępienia

Greta Rait i wsp – Survival of people with clinical diagnosis of dementia in primary care: cohort study LINK: BMJ 2010;341:c3584 (dostępny pełen tekst)

Demencja stanowi problem o zasięgu ogólnoświatowym. Szacuje się że w roku 2040 na otępienie cierpieć będzie na  około 80 milionów ludzi.

Celem badania autorstwa Grety Rait i wsp. było określenie, na podstawie klinicznych baz danych systemu podstawowej opieki  zdrowotnej w Wielkiej Brytani z lat 1997 -2007, zapadalności na demencję i przeżywalności od momentu rozpoznania demencji przez lekarza rodzinnego. Do analizy włączono wszystkich dorosłych w wieku 60 i więcej lat z postawionym po raz pierwszy rozpoznaniem demencji (n=22 529). Grupę kontrolną stanowiła losowo dobrana w proporcji 5 do 1 grupa osób bez demencji (n=112 645).

Wskaźniki zapadalności na demencję utrzymywały się przez cały czas na stabilnym poziomie (3-4/1000 osobo lat) i były wyższe u kobiet i u osób z relatywnie młodszych grup wiekowych (60-79 lat) żyjących w regionach społecznie zaniedbanych. Mediana czasu przeżycia osób z demencją rozpoznaną w wieku 60-69 lat wyniosła 6.7 roku (zakres 3.1-10.8) a 1.9 roku (0.7-3.6) w przypadku rozpoznania po 90 roku życia.

Korygowane wskaźniki śmiertelności okazały się najwyższe w pierwszym roku od rozpoznania (ryzyko względne 3.68, 95% CI 3.44 do 3.94).  Wysokie ryzyko zgonu w pierwszym roku od rozpoznania może być związane ze stawianiem diagnozy w momencie przełomu klinicznego lub w schyłkowym okresie choroby. Powyższe dane powinny, zdaniem autorów, pomóc pacjentom, lekarzom i urzędnikom bardziej racjonalnie planować interwencje w tej populacji. .Późne rozpoznawanie demencji przez lekarzy opieki podstawowej oznacza bezpowrotną utratę możliwości zastosowania potencjalnie bardziej skutecznych, wczesnych interwencji.

Opracowane na podstawie: BMJ / 5 sierpnia 2010
Magdalena Lipczyńska