Jak osiągnąć dobrą kontrolę ciśnienia u chorych na cukrzycę

Theodore A. Kotchen – Strategies and goals for hypertension control in patients with diabetes mellitus LINK: Hypertension 2010;56:24

Na łamach Hypertension ukazał się komentarz redakcyjny dotyczący leczenia nadciśnienia u chorych na cukrzycę. Jest to bardzo ważny problem, gdyż według statystyk amerykańskich odsetek chorych na cukrzycę, u których stwierdza się nadciśnienie tętnicze wynosi aż 77%, a kryteria kontroli ciśnienia w tej grupie pacjentów są szczególnie ostre. Według zaleceń, u osób z cukrzycą powinno się bowiem dążyć do obniżenia wartości ciśnienia tętniczego poniżej 130/80 mm Hg. Ocenia się, że taką kontrolę ciśnienia udaje się osiągnąć jedynie u 30% chorych.

W tym samym numerze pisma ukazała się praca , której autorzy (Turchin i wsp.) starają się udowodnić tezę, iż częstsze wizyty ambulatoryjne u lekarza pierwszego kontaktu sprzyjają lepszej kontroli ciśnienia tętniczego u chorych na cukrzycę. Rzeczywiście, normalizacja ciśnienia następowała u chorych średnio po 1,8 miesiąca, gdy odstępy pomiędzy wizytami były krótsze niż 1 miesiąc, a po 29,4 miesiąca, gdy były one dłuższe niż 6 miesięcy. Różnice były istotne statystycznie zarówno w analizie jednoczynnikowej, jak i wieloczynnikowej.

Autor komentarza docenia wysiłek autorów, choć zaznacza, że oparli się oni na retrospektywnej analizie ambulatoryjnej dokumentacji pacjentów. Przyznaje rację autorom, którzy twierdzą, iż częstsze wizyty stwarzają okazję do częstszych modyfikacji farmakoterapii oraz motywują pacjentów do ściślejszego przestrzegania zaleceń terapeutycznych. Pozostaje jednak sporo niewiadomych.

Do badania nie włączono chorych z wyjściowo dobrą kontrolą ciśnienia. Jaka była ich częstotliwość wizyt? Czy osiągnięcie dobrej kontroli ciśnienia u chorych w badaniu było trwałe? Czy częste wizyty muszą być koniecznie wizytami u lekarza? Może lepsza opieka pielęgniarska byłaby równie skuteczna? Może wystarczą domowe pomiary ciśnienia i telemonitoring? Autorzy komentowanej pracy nie ocenili również wpływu lepszej kontroli ciśnienia na częstość występowania powikłań w grupie chorych na cukrzycę. W świetle ostatnich badań randomizowanych (np. ACCORD) otwarte pozostaje też pytanie, do osiągnięcia jakich wartości ciśnienia powinno się dążyć.

Ogólnie rzecz biorąc, wydaje się jednak, że praca stwarza podstawy do dalszych kontrolowanych badań prospektywnych, które pomogą udzielić odpowiedzi na pytania, na które nie mogła odpowiedzieć retrospektywna analiza Turchina i wsp. 

Opracowane na podstawie: Hypertension / lipiec 2010
Krzysztof Kukuła

Dodaj komentarz