Czy intensyfikacja leczenia dietetycznego może być skuteczna w niewyrównanej cukrzycy typu 2?

K.J. Coppell i wsp – Nutritional intervention in patients with type 2 diabetes who are hyperglycaemic despite optimised drug treatment – Lifestyle Over and Above Drugs in Diabetes (LOADD) study: randomised controlled trial LINK: BMJ 2010;341:c3337

Na łamach British Medical Journal autorzy z Nowej Zelandii przedstawili wyniki pracy poświęconej korzyściom, jakie chorzy na cukrzycę typu 2 leczeni farmakologicznie  mogą odnieść z intensyfikacji leczenia dietetycznego.  Projekt badania idzie pod prąd współczesnym tendencjom, gdzie podstawy leczenia metabolicznego oparte o dietę, zastępowane są intensywnymi i skojarzonymi formami farmakoterapii.

Postępy farmakologii spowodowały, że dwie klasyczne grupy leków hipoglikemizujących (pochodne sulfonylomocznika i metformina) zostały uzupełnione pięcioma innymi. Terapia hiperglikemii stała się więc terapią skojarzoną, często opartą na łączeniu leków z 3 różnych grup.

Autorzy postawili pytanie, czy chorzy z niewyrównaną metabolicznie cukrzycą typu 2, mimo optymalnej terapii hipoglikemizującej, odniosą korzyści z interwencji opartej na intensywnej modyfikacji diety. 93 uczestników badania w wieku poniżej 70 lat, z wyjściowym poziomem HbA1c >7,0%, oraz współistniejącymi przynajmniej dwoma zaburzeniami (nadwaga lub otyłość, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia) randomizowano do grupy intensywnej interwencji dietetycznej lub zwykłej porady (grupa kontrolna).

W grupie intensywnej interwencji, opierając się o zalecenia EASD, szkolenia dietetyczne prowadzano raz w miesiącu. Po 6 miesiącach takiej interwencji w grupie intensywnej stwierdzono redukcję masy ciała o 1,3 kg i obwodu talii o 1,6 cm w połączeniu z istotną statystycznie redukcją poziomu HbA1c  – o 0, 4% większą od obserwowanej w grupie kontrolnej. Odnotowano również zmiany w strukturze spożycia składników żywieniowych: zmniejszenie spożycia tłuszczów nasyconych, zwiększenie spożycia białka.

Korzyści te nie tylko kojarzyły się z poprawą wyrównania metabolicznego, ale również z możliwością zmniejszenia dawek dotychczas przyjmowanych leków hipoglikemizujących, w tym insuliny. Intensywna interwencja dietetyczna nie powodowała żadnych zdarzeń niepożądanych. Wyniki potwierdzają zatem niewykorzystane możliwości korekty diety u osób, u których skojarzone leczenie hiperglikemii nie kontroluje w pełni zaburzeń metabolizmu glukozy.

Opracowane na podstawie: BMJ / 20 lipca 2010
Marek Kowrach