Telemonitoring i samodzielne dawkowanie leków hipotensyjnych – wyniki badania TASMINH2

Richard J McManus i wsp – Telemonitoring and self-management in the control of hypertension (TASMINH2): a randomised controlled trial LINK: Lancet 2010;376:163

Pomimo znacznych postępów farmakoterapii nadciśnienia tętniczego nadal tylko najwyżej  połowa chorych osiąga pełną kontrolę ciśnienia, uzyskując wartości rekomendowane w aktualnych zaleceniach towarzystw naukowych.  Co za tym idzie, istnieje ogromne zapotrzebowanie na nowe interwencje pozwalające poprawić skuteczność leczenia hipotensyjnego.

Jedną z metod jest samodzielne ustalanie dawek przez chorych, podobnie jak ma to miejsce w przypadku cukrzycy czy leczenia przeciwkrzepliwego. Inna metoda polega na telemonitoringu – przesyłaniu wyników pomiarów domowych  do odpowiedniego specjalisty, który może podjąć odpowiednie działanie. Tego rodzaju strategia postępowania okazała się korzystna w niewydolności serca.

W opublikowanym na łamach The Lancet badaniu  Telemonitoring and Self-Management of Hypertension Trial (TASMINH2) oceniono, czy w porównaniu z postępowaniem standardowym samodzielne leczenie nadciśnienia przez chorych, na które składały się: samodzielne pomiary wartości ciśnienia i samodzielna zmiana dawek leków przeciwnadciśnieniowych, w połączeniu z telemonitoringiem domowych pomiarów ciśnienia,  pozwala uzyskać trwałą redukcję jego wartości. Badanie przeprowadzono w 24 praktykach lekarzy ogólnych w Wielkiej Brytanii.

Podstawowy punkt końcowy badania stanowiła zmiana średnich wartości ciśnienia tętniczego, w stosunku do wartości wyjściowych. W badaniu wzięło udział 527 uczestników losowo podzielnych na grupy samokontroli (n=263) i kontroli standardowej (n=264). W stosunku do wartości wyjściowych po 6 miesiącach średnie wartości skurczowego ciśnienia tętniczego uległy obniżeniu o 12,9 mm Hg (95% CI 10,4–15,5) w grupie samokontroli i   9,2 mm Hg (6,7–11,8) w grupie kontrolnej (różnica pomiędzy grupami 3,7 mm Hg, 0,8–6,6; p=0,013). Po 12 miesiącach różnica w wartościach skurczowego ciśnienia tętniczego pomiędzy grupami wyniosła 5,4 mm Hg (2,4–8,5; p=0,0004).

Można zatem stwierdzić, że przedstawione przez autorów pracy proste interwencje umożliwiają lepszą kontrolę nadciśnienia tętniczego. Co bardzo istotne, uzyskana w badaniu redukcja wartości ciśnienia tętniczego wynosząca w wartościach bezwzględnych 5,4 mm Hg odpowiada zmniejszeniu ryzyka udaru o ponad  20% a ryzyka wieńcowego o ponad 10%.

Opracowane na podstawie: Lancet / 17 lipca 2010
Magdalena Lipczyńska