Siła działania hipoglikemizującego różnych klas doustnych leków przeciwcukrzycowych – metaanaliza

D. Sherifali i wsp – The effect of oral antidiabetic agents on glycated hemoglobin levels: a systematic review and meta-analysis LINK: Diabetes care 2010;33:1859

Na łamach Diabetes Care przedstawiono metaanalizę i systematyczny przegląd badań poświęconych  skuteczności różnych klas doustnych leków przeciwcukrzycowych w kontroli metabolicznej. Jako miernik tej skuteczności przyjęto stopień redukcji poziomu HbA1c. Do tej pory porównania siły działania hipoglikemizującego różnych klas leków ograniczone były odrębnościami metodologicznymi różnych badań.

Autorzy posługując się jednolitą metodologią wybrali randomizowane badania kliniczne z podwójnie ślepą próbą,  przeprowadzone w latach 1980-2007, z baz Medline, Cochrane i EMBASE. Pozwoliło to wykorzystać informacje zawarte w 61 badaniach, z udziałem 26367 pacjentów chorych na cukrzycę typu 2 (mediana wieku 57 lat, czas trwania cukrzycy 5 lat, okres obserwacji 12  do 104 tygodni). Mediana poziomu HbA1c wyniosła wyjściowo 8,2%. Siłę działania doustnych leków hipoglikemizujących określono we wszystkich grupach preparatów i dla różnych dawek leków.

Inhibitory alfa-glukozydazy  redukowały HbA1c  o 1%, podobnie jak biguanidy w dawce do 1500 mg. Inhibitory dipeptylpeptydazy-4, podobnie jak glinidy  powodowały  redukcję HbA1c o 0,75%. Pochodne sulfonylomocznika   redukowały HbA1c o około 1,25%. Tiazolidinediony  okazały się nieskuteczne w małych dawkach, a w dawkach większych obniżały HbA1c o 1,25%.

Podsumowując, leczenie doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi  obniża HbA1c o 0,75%-1,25% (maksymalnie o 1.5%), najsilniej pomiędzy 3 a 6 miesiącem terapii. Redukcja jest największa w przypadku wyższych wyjściowych poziomów HbA1c (jest większa o około 0,2-0,5% na każdy 1% przyrostu HbA1c).

Dalsze analizy o podobnie jednolitej metodologii powinny określić  czas utrzymywania się działania hipoglikemizującego różnych klas leków, objawy uboczne ze szczególnym uwzględnieniem hipoglikemii oraz siłę działania różnych połączeń lekowych.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / sierpień 2010
Marek Kowrach