Skuteczność intensywnej terapii hipoglikemizującej opartej o gliklazyd MR – nowe wyniki badania ADVANCE

Sophia Zoungas i wsp – The efficacy of lowering glycated haemoglobin with a gliclazide modified release-based intensive glucose lowering regimen in the ADVANCE trial LINK: Diabetes Res Clin Pract. 2010:126

Na łamach Diabetes Reserch and Clinical Practice ukazała się praca autorstwa Zoungas i wsp. prezentująca nowe dane pochodzące z badania  ADVANCE (Action in Diabetes and Vascular Disease: Preterax and Diamicron Modified Release Controlled Evaluation).

Do tej randomizowanej analizy włączono 11140 pacjentów z cukrzycą typu 2, w wieku co najmniej 55 lat, z co najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego. Celem pracy była ocena skuteczności intensywnej kontroli poziomu glukozy za pomocą terapii opartej na pochodnej sulfonylomocznika –  gliklazydzie MR, w obniżaniu stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c).  Porównywano wpływ intensywnej kontroli glikemii na HbA1c z wynikami konwencjonalnego leczenia cukrzycy. Skuteczność leczenia oceniana była również w podgrupach podzielonych ze względu na wiek, płeć, czas trwania cukrzycy, wyjściowy poziom HbA1c oraz rodzaj terapii cukrzycy przed włączeniem do badania.

Po pięcioletnim okresie obserwacji średni poziom HbA1c obniżył się w grupie intensywnej i standardowej kontroli glikemii z 7,5% do odpowiednio 6,5% i 7,3%. W grupie chorych intensywnie leczonych większy odsetek pacjentów osiągnął poziom HbA1c poniżej 7,0%, 6,5% i 6,0%. W każdej z wymienionych wyżej podgrup chorych uzyskano również istotne statystycznie obniżenie poziomu HbA1c.

Głównymi niezależnymi czynnikami predykcyjnymi obniżenia stężenia HbA1c były: wyjściowe stężenie HbA1c, czas trwania cukrzycy i BMI. W grupie intensywnej kontroli glikemii nie obserwowano wzrostu masy ciała, a epizody hipoglikemii występowały rzadko, choć częściej niż w grupie standardowej kontroli glikemii.  Terapia oparta na gliklazydzie MR okazała się być dobrze tolerowana i wysoce skuteczna w obniżaniu HbA1c.

Jak podkreślają autorzy, uzyskane zadowalające poziomy HbA1c wiążą się ze ograniczeniem częstości występowania nowych przypadków nefropatii i/lub zahamowaniem jej progresji (o 21%), a także ze spadkiem ryzyka występowania ciężkich powikłań cukrzycy (o 10%).

Opracowane na podstawie: Diabetes Research and Clinical Practice /
Magdalena Piątkowska