Próby polepszenia przeżycia po zatrzymaniu krążenia

Myron L. Weisfeldt i wsp – Toward definitive trials and improved outcomes of cardiac arrest LINK: Circulation 2010;121:1586

Przeżywalność pacjentów po zatrzymaniu krążenia poza szpitalem nie zmieniła się w sposób zasadniczy od kilkudziesięciu lat i wynosi pomiędzy 7% a 10% (dane z USA). Autorzy komentarza zamieszczonego na łamach Circulation zastanawiają się nad metodami poprawy tego stanu rzeczy. W społecznościach, gdzie częściej są osoby przeszkolone w udzielaniu pierwszej pomocy, gdzie czas  reakcji pomocy medycznej jest krótszy i dostępne jest leczenie za pomocą hipotermii terapeutycznej, rokowanie pacjentów jest lepsze. Spośród różnych interwencji,  w badaniach randomizowanych wykazano  skuteczność jedynie hipotermii terapeutycznej oraz automatycznej defibrylacji wykonywanej przez świadków zdarzenia. W jednym z ostatnich badań nie wykazano skuteczności dożylnego podania leków w okresie przedszpitalnym.

W 2005 roku zaczęły obowiązywać nowe zalecenia dotyczące prowadzenia pozaszpitalnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej, kładące większy nacisk na kompresje mostka w celu polepszenia przepływu krwi kosztem oddechów ratowniczych i obejmujące  zmiany w schematach defibrylacji. Nie wiadomo, czy ich implementacja ma  znaczenie kliniczne.

W komentowanym badaniu francuskim, którego autorami są Jost i wsp., zamieszczonym w tym samym numerze Circulation, porównano obie techniki resuscytacji. Do badania włączono 1238 chorych.  Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości powrotu skutecznego hemodynamicznie rytmu ani przeżycia do czasu przyjęcia do szpitala. Autorzy komentarza zauważają jednak, że granicznie więcej pacjentów resuscytowanych według nowych zaleceń przeżyło do czasu wypisu ze szpitala  (13,3% versus 10,6%; p=0,19). Nie zmienia to jednak faktu,  że istotnych statystycznie różnic  nie stwierdzono, za co odpowiadać mogą  przyczyny natury metodologicznej. 

Niestety tego typu badanie jest zawsze bardzo trudne do przeprowadzenia. Ponieważ jednak zatrzymanie krążenia w warunkach pozaszpitalnych jest ważnym problemem klinicznym, jak i społecznym, większa ilość wiarygodnych badań na tym polu jest niezbędna. Praca autorów francuskich potwierdza, że pomimo trudności, wykonanie takich badań jest możliwe. Konieczne jest jednak zebranie rzeczywiście dużej grupy chorych oraz wielki nacisk na kompletność zbieranych danych.

Opracowane na podstawie: Circulation / 13 kwietnia 2010
Krzysztof Kukuła