Ból w klatce piersiowej – mostek mięśniowy

Shikha Sharma i Steve L Liao – Chest pain? Bridging the gap in diagnosis LINK: Lancet 2010;375:1494

W The Lancet ukazał się artykuł poglądowy poświęcony postępowaniu w przypadku rozpoznania mostka mięśniowego przebiegającego nad tętnicą wieńcową. Termin ten został po raz pierwszy użyty w XVIII wieku w celu opisania pasma tkanki mięśniowej przebiegającej nad segmentem nasierdziowym naczynia wieńcowego.

Cechą charakterystyczną tej anomalii jest zaciskanie światła naczynia w czasie skurczu lewej komory. Szacuje się, że mostki mięśniowe występują nawet u 1/3 osób dorosłych i najczęściej zlokalizowane są w środkowym odcinku gałęzi przedniej zstępującej. U większości chorych mostki mięśniowe nie dają żadnych objawów, jednak mogą spowodować niedokrwienie miokardium, objawiające się typowymi lub nietypowymi bólami w klatce piersiowej.

 Większość badań diagnostycznych, takich jak elektrokardiografia, standardowa próba wysiłkowa czy też standardowe badanie echokardiograficzne nie ujawnia żadnych nieprawidłowości. Badaniem o większej dokładności diagnostycznej, wykonywanym w celu wykrycia niedokrwienia mięśnia sercowego u pacjentów z mostkami mięśniowymi jest echokardiografia dobutaminowa. Na bezpośrednie uwidocznienie mostków pozwalają nowe techniki diagnostyczne (np. tomografia komputerowa serca), umożliwiające zobrazowanie nie tylko światła naczynia ale także powierzchni mięśnia sercowego.

Mechanizmy prowadzące do wystąpienia objawów i niedokrwienia mięśnia sercowego u chorych z mostkami mięśniowymi nie zostały do końca poznane. Niedokrwienie jest najprawdopodobniej następstwem zmniejszenia średniego przepływu w okresie rozkurczu, redukcji rezerwy wieńcowej, a także formowania skrzeplin proksymalnie do miejsca utrudnienia przepływu. Zwiększona aktywacja współczulna w trakcie stresu czy też wysiłku fizycznego prowadzi przypuszczalnie do niedokrwienia poprzez wzrost kurczliwości.

Zasadniczym elementem leczenia jest stosowanie preparatów o ujemnym działaniu inotropowym i chronotropowym, takich jak beta-adrenolityki i leki blokujące kanały wapniowe. W przypadkach nieskuteczności leczenia farmakologicznego można rozważyć chirurgiczne przecięcie mostka lub rewaskularyzację chirurgiczną. Próby implantacji stentów do naczyń wieńcowych nie były oceniane w dużych badaniach, jednak małe eksperymenty kliniczne wykazały wysokie ryzyko restenozy, a także brak skuteczności w łagodzeniu objawów.

Opracowane na podstawie: Lancet / 24 kwietnia 2010
Tomasz Rywik