Leczenie cukrzycy ciążowej-metaanaliza

K. Horvath i wsp – Effects of treatment in women with gestational diabetes mellitus: systematic review and meta-analysis LINK: BMJ 2010;340:c1395 (dostępny pełen tekst)

Na łamach British Medical Journal przedstawiono przegląd systematyczny i metaanalizę wyników badań poświęconych leczeniu cukrzycy ciążowej (wykrywanej za pomocą dwustopniowego testu przesiewowego), w których porównywano leczenie  bardziej intensywne (zarówno w odniesieniu do kontroli glikemii jak i opieki położniczej) z opieką standardową.

Częstość występowania cukrzycy ciężarnych w populacji USA szacowana jest na 7% –  jest  to zatem problem o istotnym znaczeniu klinicznym, bowiem hiperglikemia zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań ze strony płodu i matki, takich jak: makrosomia płodu, dystocja barkowa, urazy płodu, żółtaczka noworodkowa, niewydolność oddechowa noworodka, hipoglikemia noworodka, konieczność cięcia cesarskiego i stan przedrzucawkowy. Aktywne leczenie cukrzycy ciążowej ma zmniejszyć ryzyko wystąpienia tych powikłań.

Przegląd systematyczny i metaanaliza badań wydają się, przynajmniej częściowo, potwierdzać tę sugestię. Wprawdzie nie stwierdzono istotnych różnic w śmiertelności płodów i matek, ilości cięć cesarskich czy hospitalizacji noworodków w oddziałach intensywnej opieki medycznej, odnotowano jednak korzystny trend w kierunku zmniejszenia ryzyka  wystąpienia tych punktów końcowych (współczesne standardy opieki położniczej spowodowały, że nie wszystkie oceniane punkty końcowe występowały dostatecznie często, aby różnice osiągnęły istotność statystyczną).

Istotne statystycznie redukcje ryzyka odnotowano natomiast dla dystocji barkowej  oraz dla wielkości płodu (w stosunku do czasu trwania ciąży) – dla obu zdarzeń redukcja przekraczała 50%. W jednym z badań uzyskano zmniejszenie częstości występowania stanu przedrzucawkowego (z 5,5% do 2,5%). Aktywne leczenie cukrzycy ciążowej zmniejszyło także  ryzyko wystąpienia złożonego punktu końcowego (zgonu noworodka, dystocji barkowej, złamania, porażenia nerwu) z 4% do 1%. Należy zatem jednoznacznie stwierdzić, że leczenie cukrzycy ciążowej, wykrytej na podstawie dwustopniowego testu przesiewowego, przynosi istotne korzyści kliniczne.

Opracowane na podstawie: BMJ / 1 kwietnia
Marek Kowrach