Przyśpieszona czynność serca jako niezalezny czynnik rokowniczy w grupie zdrowych kobiet i mężczyzn

Marie Therese Cooney i wsp – Elevated resting heart rate is an independent risk factor for cardiovascular disease in healthy men and women LINK: Am Heart J 2010;159:612 (dostępny pełen tekst)

Z większości przeprowadzonych dotychczas prac wynika, że przyśpieszona spoczynkowa czynność serca (HR) jest związana z gorszym rokowaniem u mężczyzn. W odniesieniu do kobiet dane nie są tak jednoznaczne. Dodatkowo, w badaniach, w których uwzględniano ciśnienie skurczowe krwi, nie wykazano aby HR była niezależnym czynnikiem rokowniczym.  Zdaniem niektórych badaczy HR może być jedynie miernikiem chorób współistniejących lub stanu aktywności fizycznej.

W American Heart Journal opublikowano wyniki pracy, której celem było wyjaśnienie tych wątpliwości. Badaniem objęto grupę 10 519 mężczyzn i 11 334 kobiet – uczestników obserwacyjnego badania populacyjnego FINRISK. Obserwacja trwała 6-27 lat. Z badania wyłączono pacjentów, u których stwierdzono chorobę wieńcową, niewydolność serca i leczonych lekami hipotensyjnymi. Przyśpieszona spoczynkowa HR okazała się mieć istotne statystyczne znaczenie rokownicze –  współczynnik hazardu dla zgonów sercowo-naczyniowych dla wzrostu HR o 15 uderzeń/min wyniósł 1,24 dla mężczyzn i 1,32 dla kobiet.

Co istotne, w analizach uwzględniono wpływ takich czynników jak wiek, płeć, stężenie cholesterolu, stopień aktywności fizycznej, ciśnienie skurczowe, indeks masy ciała i lipoproteiny wysokiej gęstości oraz choroby współistniejące. Przyspieszenie HR zwiększało także ryzyko zgonu wieńcowego i zgonu niezależnie od przyczyny w badanej populacji, odpowiednio o 34% i 19% dla mężczyzn oraz o   50% i 21% dla  kobiet.

Jak konkludują autorzy pracy, uzyskane dane wskazują na istotny związek pomiędzy częstością HR a incydentami sercowo-naczyniowymi, zarówno u zdrowych mężczyzn jak i u kobiet, niezależne od wartości ciśnienia tętniczego, a także stopnia aktywności fizycznej i analizowanych chorób współistniejących, rozwiewając tym samym w dużym stopniu dotychczasowe wątpliwości.

Opracowane na podstawie: American Heart Journal / kwiecień 2010
Tomasz Rywik