Czy konieczna jest zmiana klasyfikacji niewydolności nerek?

Brenda R. Hemmelgarn i wsp – Relation between kidney function, proteinuria, and adverse outcomes LINK: JAMA 2010;303:423
Zgodnie z obowiązującymi standardami przewlekła niewydolność nerek (PNN) została podzielona na 5 stadiów, w oparciu o wartości przesączania kłębuszkowego (GFR-glomerular filtration rate). W klasyfikacji tej nie uwzględniono jednak występowania i nasilenia białkomoczu, który jak wiadomo jest czynnikiem wpływającym niekorzystnie na rokowanie. Należy zwrócić uwagę, że obniżony GFR i białkomocz nie zawsze współistnieją, stąd wydaje się, że mogą być wykorzystane niezależnie do oszacowania ryzyka.

W Journal of American Medical Association opublikowano wyniki pracy Hemmelgarna i wsp, której celem była ocena wpływu obniżonego GFR i białkomoczu na rokowanie. Badaniem objęto blisko milion mieszkańców Kanady powyżej 18 roku życia (rejestr badań laboratoryjnych w prowincji Alberta), u których co najmniej jeden raz wykonano pomiar stężenia kreatyniny i proteinurii. Wartość białkomoczu szacowano za pomocą testów paskowych lub wskaźnika albuminy/kreatynina. Większość osób (ok. 89%), u których stwierdzono białkomocz miała GFR równe lub wyższe niż 60 ml/min/1,73 m2.

Średni okres obserwacji wynosił 35 miesięcy. W tym czasie zmarło 3,0% uczestników badania, 0,6% hospitalizowano z powodu zawału serca, 0,08% rozpoczęto leczenie nerkozastępcze, a u 0,4 % doszło do podwojenia stężenia kreatyniny. Wszystkie wyżej wymienione zdarzenia występowały częściej (po uwzględnieniu wpływu wieku) u pacjentów z niższym wartościami GFR i większym białkomoczem. Adjustowana śmiertelność była 2,5-krotnie wyższa u osób z wysokimi wartościami białkomoczu i GFR >60 ml/min/1,73 m2 w porównaniu z osobami z GFR 45-59,9 ml/min/1.73m2, bez istotnego białkomoczu, ocenianego za pomocą testów paskowych (7,2 vs 2,9/1000 pacjento-lat). Dla białkomoczu ocenianego za pomocą wskaźnika albuminy/kreatynina iloraz ryzyka wynosił 2,3. Związane z obecnością białka w moczu ryzyko wystąpienia zawału serca, krańcowej niewydolności nerek czy tez podwojenia wyjściowych wartości kreatyniny było niezależne od wyjściowego GFR.

Zdaniem autorów dane wskazujące na wyższe ryzyko powikłań u pacjentów z białkomoczem, niezależnie od wyjściowego GFR, powinny być uwzględnione przy tworzeniu uaktualnionej klasyfikacji niewydolności nerek.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2010-02-03
Ewa Kowalik