Jak zapobiegać epidemii chorób układu sercowo-naczyniowego – ograniczenie spożycia sodu

K. Bibbins-Domingo i wsp – Projected effect of dietary salt reductions on future cardiovascular disease LINK: N Engl J Med 2010;362:590
W ostatnich latach odnotowano wzrost spożycia soli kuchennej w USA i obecnie jej dzienne spożycie wynosi u mężczyzn 10,4 grama, a u kobiet 7,3 grama. Budzi to obawy epidemiologów, bowiem zależność pomiędzy zwiększonym spożyciem soli a nadciśnieniem tętniczym skutkuje wzrostem częstości występowania chorób układu sercowo-naczyniowego.

Na łamach New England Journal of Medicine ukazały się wyniki pracy polegającej na matematycznym modelowaniu efektów zdrowotnych ograniczenia spożycia soli kuchennej o 3 gramy w populacji amerykańskiej, w wieku 35-84 lat. Wykorzystując matematyczny model Markova, autorzy pracy wykazali, że zmniejszenie spożycia soli o 3 g/dobę zmniejszy roczną liczbę nowych przypadków choroby niedokrwiennej serca o 60000-120000, liczbę udarów mózgu o 32000-66000, zawałów mięśnia serca o 54000-99000 i liczbę zgonów niezależnie od przyczyny o 44000-92000. Oznacza to redukcję tych zdarzeń w stosunku do spodziewanej liczby o odpowiednio: 5,9-9,6%; 7,6-12%; 5,0-7,0% oraz 2,6-4,1%.

W modelu matematycznym interwencja polegająca na ograniczeniu ilości soli kuchennej o 3 gramy dziennie okazała się przynosić korzyści podobne lub nawet nieco większe od tych, których można byłoby oczekiwać w przypadku ograniczenia palenia papierosów i ekspozycji na dym tytoniowy o 50% czy też 5% redukcji BMI. Korzyści z ograniczenia soli byłyby większe od korzyści płynących z powszechnego zastosowania w prewencji pierwotnej statyn a tylko nieco mniejsze od płynących z farmakologicznej terapii nadciśnienia tętniczego. Modelowanie potwierdziło korzystne wyniki interwencji we wszystkich grupach wiekowych u obu płci i niezależnie od rasy. Korzyści kliniczne były również widoczne, choć mniej wyrażone (redukcja 0,9% do 4,2%), w modelu zakładającym małą redukcję spożycia soli (o około 1 gram/dobę). Wykazano też korzystny wpływ ograniczenia ilości soli na jakość życia.

Zdaniem autorów pracy 1 dolar wydatkowany na obniżenie spożycia soli przynosić może oszczędności rzędu 6-12 dolarów. Co istotne, ograniczenie zawartości soli w diecie nie dotyczy wyłącznie indywidualnych konsumentów, bowiem aż 75% spożycia dobowego zależy od zakupu już przetworzonych i dosalanych pokarmów. Istnieje zatem konieczność podjęcia populacyjnych programów interwencyjnych i zmian w prawie.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2010-02-18