Ryzyko cukrzycy po zawale mięśnia serca – jak ocenić?

Ch. Meisinger i wsp – Myocardial infarction and incidence of type 2 diabetes mellitus. Is admission blood glucose an independent predictor for future type 2 diabetes mellitus? LINK: Am Heart J 2010;159:258
Na łamach American Heart Journal ukazała się praca wskazująca na związek między hiperglikemią stwierdzaną w momencie hospitalizacji z powodu zawału mięśnia sercowego a przyszłym ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2. Praca niejako idzie pod prąd standardom wypracowanym wspólnie przez Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne (ESC) i Europejskie Towarzystwo Badań nad Cukrzycą (EASD), zalecającym określenie stanu metabolizmu glukozy u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego za pomocą testu doustnego obciążenia glukozą. Procedura ta jest niewygodna dla pacjentów, dość pracochłonna i co więcej jej rezultaty nie dają jednoznacznych odpowiedzi.

Wyniki testu doustnego obciążenia glukozą wykonanego wcześnie po zawale mogą zależeć jeszcze od mechanizmów hiperglikemii związanej ze stresem. W jednym z badań wykazano, że rozpoznanie upośledzonej tolerancji glukozy za pomocą testu doustnego obciążenia glukozą w trakcie hospitalizacji może być postawione u 50% pacjentów z ostrym zawałem mięśnia serca. Badanie powtórzone w warunkach ambulatoryjnych pozwalało utrzymać to rozpoznanie jedynie u połowy z nich.

Te trudności i niejednoznaczności skłoniły autorów z Augsburga, aby na podstawie dostępnych i rutynowo wykonywanych badań wyodrębnić grupę osób ze świeżym zawałem mięśnia serca, szczególnie zagrożonych rozwojem cukrzycy w przyszłości. Autorzy dysponując bazą danych dla lat 1998-2003 ocenili ryzyko rozwoju cukrzycy w zależności od stężenia glukozy przy przyjęciu u 1239 pacjentów w wieku 25-74 lat, hospitalizowanych z powodu świeżego zawału mięśnia serca, a wypisanych ze szpitala bez rozpoznania cukrzycy.

W prawie 5-letniej obserwacji rozpoznano klinicznie 107 nowych przypadków cukrzycy. W wieloczynnikowej analizie w porównaniu z glikemiami przy przyjęciu 152 mg% zwiększały w ciągu następnych lat ryzyko wystąpienia cukrzycy 2,6 krotnie.

Autorzy badania proponują, aby aktywniej wykorzystywać wartości stężenia glukozy przy przyjęciu towarzyszące zawałowi mięśnia serca jako identyfikujące grupę pacjentów o zwiększonym zagrożeniu rozwojem cukrzycy w najbliższych latach. Pozwoli to wcześniej, „planowo” wykryć cukrzycę i rozpocząć efektywne leczenie zapobiegające rozwojowi późnych powikłań hiperglikemii.

Opracowane na podstawie: American Heart Journal / 2010-02-23