Testy paskowe w cukrzycy typu 2 leczonej lekami doustnymi – czy są opłacalne?

CH. Cameron i wsp – Cost-effectiveness of self-monitoring of blood glucose in patients with type 2 diabetes mellitus managed without insulin LINK: CMAJ 2010;182:28 (dostępny pełen tekst)
Stosowanie testów paskowych w kontroli leczenia hipoglikemizującego lekami doustnymi od lat budzi kontrowersje. Po pierwsze, udokumentowano jedynie niewielki wpływ samokontroli glikemii za pomocą pasków na poprawę wyrównania metabolicznego. Wątpliwości co do ich rutynowego stosowania w tej grupie pacjentów autorzy z Kanady postanowili ocenić za pomocą modelu matematycznego. Prognozowany wpływ stosowania pasków pomiarowych objął 40 lat.

Na podstawie przeglądu dostępnych badań ustalono, że przy systematycznej samokontroli glikemii testami paskowymi można liczyć się z redukcją poziomu HbA1c o 0,25%. Zakładając, że liczba pomiarów glikemii wyniesie co najmniej 7 na tydzień, można w przyszłości spodziewać się niewielkiej choć istotnej statystycznie redukcji późnych powikłań cukrzycy takich jak choroba niedokrwienna serca, udary mózgu, ślepota, niewydolność nerek, amputacja. Jednak liczba osób, u których należy monitorować w warunkach domowych glikemię, aby zapobiec jednemu powikłaniu w ciągu 40 lat mieści się w zakresie od 266 do 1299.

Wyliczony przyrost kosztów związany ze stosowaniem pasków dla uzyskania dodatkowego roku życia skorygowanego o jego jakość wynosi 113 643 $ – jest zatem wysoki. Wyliczony wskaźnik efektywności kosztów przypadający na rok uzyskanego życia skorygowanego o jego jakość mieściłby się w akceptowalnym zakresie w przypadku obniżenia ceny pasków testowych i rzadszych oznaczeń.

Obecnie w wydatkach kanadyjskich funduszy publicznych na cukrzycę paski zajmują 5 miejsce, przed lekami doustnymi. Szacuje się, że 50% wydatków na paski przeznaczone jest dla chorych na cukrzycę nie stosujących insuliny. Wyniki tej pracy mogą przyczynić się do ograniczenia refundacji pasków dla chorych na cukrzycę, przynajmniej w pewnym zakresie, w celu bardziej racjonalnego zużytkowania dostępnych w ochronie zdrowia zasobów finansowych.

Opracowane na podstawie: Canadian Medical Associaton Journal / 2010-01-12