Upadki osób w starszym wieku – problem zdiagnozowany, ale wciąż nierozwiązany

Ruth Katz i Priti Shah – The patient who falls. Challenges for families, clinicians, and communities LINK: JAMA 2010;303:273
W Journal of American Medical Association ukazał się interesujący głos w dyskusji na temat sposobów przeciwdziałania zdrowotnym następstwom upadków u osób w podeszłym wieku. W samym 2000 roku upadek przebyło ponad 2.6 milionów starszych mieszkańców USA, a łączny koszt opieki zdrowotnej nad ofiarami tych zdarzeń przekroczył 19 miliardów USD.

Z punktu widzenia amerykańskiego płatnika, strategie rozwiązania problemu są następujące: wsparcie programów profilaktyki upadków, współfinansowanie nieformalnej opieki i/lub pokrycie kosztów opieki długoterminowej w ramach systemu ochrony zdrowia. Współczesna profilaktyka polega na skojarzeniu kilku interwencji, takich jak podawanie witaminy D z preparatami wapnia, fizykoterapia, modyfikacja rozwiązań architektonicznych w miejscu zamieszkania i ograniczanie zjawiska polipragmazji. To, czy finansowe wsparcie powyższych interwencji ma szansę przełożyć się na wymierną korzyść zdrowotną na poziomie populacyjnym, jest przedmiotem debaty.

Większość Amerykanów z ciężkim upośledzeniem ogólnej sprawności pozostaje pod nieformalną opieką sprawowaną najczęściej przez najbliższą rodzinę. Z myślą o tym amerykański kongres rozważa wprowadzenie w życie programu CLASS (Community Living and Supportive Services), zapewniającego regularne dotacje dla rzeczywistych opiekunów, których szacunkowa liczba sięga obecnie 600 000 tysięcy.

Podsumowując powyższe projekty trudno nie zauważyć, że warunkiem rozwiązania najistotniejszych problemów zdrowotnych współczesnych społeczeństw jest zmiana dotychczasowych standardów finansowania ochrony zdrowia.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2010-01-20