Niewydolność serca a ryzyko złamań

Justin A. Ezekowitz – A new pathway? Failure, fragility and fractures LINK: Eur Heart J 2010:31:9
Niewydolność serca (NS) pozostaje jedną z głównych przyczyn hospitalizacji i zgonów. Postępy w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych przyczyniły się jednak do przesunięcia w czasie momentu zachorowania na NS. Średni wiek tej populacji jest wyższy niż kiedyś i wynosi ok. 65-75 lat. Zwiększa to prawdopodobieństwo jednoczesnego występowania chorób współistniejących, do których należy m.in. osteoporoza. Osteoporoza występuje u co czwartej kobiety i co ósmego mężczyzny powyżej 50 roku życia, zwiększając u nich podatność na złamania.

Problemowi występowania osteoporozy w NS poświęcony został komentarz J. Ezekowitza na łamach European Heart Journal. W dotychczasowych publikacjach wykazano, że u chorych z zaawansowaną NS zakwalifikowanych do transplantacji serca stwierdzano często osteoporozę połączoną z deficytem witaminy D oraz nadczynnością przytarczyc. Podobne dane uzyskano w innych badaniach wskazujących na kilkukrotnie wyższe ryzyko złamań w populacji pacjentów z NS (istotna różnica utrzymywała się po uwzględnieniu klasycznych czynników ryzyka osteoporozy i złamań).

Interesujące dane przyniosła również prospektywna, 10-letnia obserwacja 5613 uczestników Cardiovascular Health Study. W tej grupie na NS zachorowało 27% osób. U 5% z nich doszło do złamania szyjki kości udowej, co było wynikiem dwukrotnie wyższym niż w przypadku osób bez NS.

Należy odnotować podobieństwa pomiędzy osteoporozą i NS dotyczące czynników predysponujących do ich wystąpienia, takich jak na przykład podeszły wiek, palenie papierosów, cukrzyca, niewydolność nerek, brak aktywności fizycznej i złe odżywianie. Niektóre czynniki sa charakterystyczne tylko dla NS, jak hiperaldosteronizm, który w modelu zwierzęcym prowadzi do zwiększonego wydzielania wapnia i magnezu z moczem, ze współistniejącą wtórną nadczynnością przytarczyc. W jednej z prac klinicznych wykazano, że podawanie spironolaktonu ogranicza częstość złamań.

W przyszłych badaniach poświęconych problemowi osteoporozy u chorych z NS, przy ustalaniu potencjalnych celów terapii należy uwzględnić biomarkery, stosowane leki na NS, badania obrazowe kości i ich korelacje ze złamaniami. W opinii Dr Ezekowitza u osób z NS należy aktywnie stosować wytyczne dotyczące badań przesiewowych w kierunku osteoporozy.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2010-01-01