Duża depresja jako czynnik prognostyczny utraty pracy – dane z Kanady

Scott B. Patten i wsp – Prospective evaluation of the effect of major depression on working status in a population sample LINK: Can J Psych 2009;54:841 (dostępny pełen tekst)
W Canadian Journal of Psychiatry warto zwrócić uwagę na wyniki badania obserwacyjnego nad siłą zależności pomiędzy dużą depresją a statusem zawodowym w ogólnej kanadyjskiej populacji. Korelacja między depresją a brakiem pracy została wykazana we wcześniejszych opracowaniach, jednak z uwagi na ich przekrojowy charakter nie doczekała się precyzyjnej oceny przyczynowej – depresja w tych badaniach mogła być zarówno wynikiem, jak i powodem utraty zatrudnienia.

Źródłem danych w analizowanym badaniu był ogólnokrajowy nadzór stanu zdrowia mieszkańców Kanady (NPHS – National Population Health Survey). Do oszacowania wpływu dużej depresji na status zawodowy osób, które przy rozpoznaniu tej choroby miały zatrudnienie lub prowadziły własną działalność biznesową, posłużono się modelami statystycznymi. Ich analiza wykazała, że duża depresja jest czynnikiem zwiększonego ryzyka przejścia na bezrobocie. Dotyczyło to w szczególności chorych w wieku od 26 do 45 lat, u których ryzyko bezrobocia po 2 latach od rozpoznania dużej depresji było ponad 2-krotnie większe od obserwowanego w ogólnej populacji (względne ryzyko 2.6; 95% przedział ufności, 1.8-3.6). Trend w kierunku podwyższonego ryzyka utraty pracy zaznaczał się również w grupie osób starszych, pomiędzy 46 a 65 rokiem życia, jednak tam nie osiągał statystycznej znamienności (1.2, 0.7-2.0). Wpływ choroby psychicznej na parametry związane ze statusem zawodowym utrzymywał się również po uwzględnieniu innych czynników kształtujących ryzyko utraty pracy.

W podsumowaniu, badanie potwierdziło, że duża depresja jest znamiennym czynnikiem ryzyka przejścia na bezrobocie, w szczególności w grupie osób pomiędzy 26 a 45 rokiem życia.

Opracowane na podstawie: Canadian Journal of Psychiatry / 2009-12-14

Dodaj komentarz