Częstość występowania i czynniki ryzyka myśli samobójczych i prób samobójczych w populacji ogólnej

Margreet ten Have i wsp. – Incidence and Course of Suicidal Ideation and Suicide Attempts in the General Population LINK: Can J Psychiatry 2009;54:824 (dostępny pełen tekst)
Myśli samobójcze i próby samobójcze są ważnymi wskaźnikami ekstremalnego stresu emocjonalnego. Nadal niewiele wiemy na temat czynników pozwalających przewidywać ich występowanie i przebieg w populacji ogólnej. Próbę uzupełnienia tej luki podjęli autorzy analizy danych pochodzących z prospektywnego badania kohortowego NEMESIS (the Netherlands Mental Health Survey and Incidence Study), przeprowadzonego na reprezentatywnej próbie (n=4848) populacji ogólnej dorosłych w Holandii.

Oceny myśli oraz prób samobójczych dokonano na podstawie kwestionariusza CIDI (Composite International Diagnostic Interview), stworzonego przez Światową Organizację Zdrowia. Trzyletnia częstość występowania myśli samobójczych oraz prób samobójczych wyniosła w badanej grupie odpowiednio 2,7% i 0,9% . Nie stwierdzono istotnych różnic pomiędzy kobietami i mężczyznami oraz pomiędzy różnymi grupami wiekowymi w tym zakresie.

Do czynników pozwalających przewidywać wystąpienie po raz pierwszy myśli i prób samobójczych należały: zmienne socjodemograficzne (takie jak: bezrobocie, utrata dochodów, urbanizacja), wydarzenia życiowe (rozpad związku), wskaźniki indywidualnej podatności (neurotyczność, skłonność do konfliktów) oraz zaburzenia emocjonalne (zaburzenia nastroju i lęk). Czynniki predykcyjne dla występujących po raz pierwszy myśli samobójczych oraz dla prób samobójczych nie różniły się istotnie. Jednym z najsilniejszych predyktorów prób samobójczych były występujące uprzednio myśli samobójcze. Analiza przebiegu myśli samobójczych pozwoliła wykazać, że dwa lata po ich pojawieniu się 31,3% chorych wciąż potwierdzało ich obecność, a 7,4% podjęło próbę samobójczą.

W podsumowaniu autorzy zwracają uwagę na podobieństwo czynników predykcyjnych występujących po raz pierwszy myśli i prób samobójczych. Sugeruje to, że zachowania samobójcze mają wspólne czynniki ryzyka i stanowią element tego samego łańcucha zdarzeń. Z punktu widzenia prewencji bardzo istotne znaczenie ma fakt, że większość osób rozważających próby samobójcze w ogóle nie pozostaje w kontakcie z pracownikami opieki zdrowotnej.

Opracowane na podstawie: Canadian Journal of Psychiatry / 2009-12-14