Duża liczba chorób towarzyszących cukrzycy typu 2 neutralizuje korzystny wpływ kontroli glikemii na częstość incydentów sercowo-naczyniowych

Sheldon Greenfield i wsp – Comorbidity affects the relationship between glycemic control and cardiovascular outcomes in diabetes. A cohort study LINK: Ann Intern Med 2009;151:854
Na podstawie dużych badań z randomizacją wydaje się, że korzyść z agresywnej kontroli glikemii odnoszą głównie osoby młodsze, bez wcześniejszej choroby serca. Meta-analiza wyników tych badań sugeruje jednak ogólnie korzystny wpływ ścisłego nadzoru nad stężeniem HbA1c na ryzyko sercowo-naczyniowe.

W Annals of Internal Medicine warto zwrócić uwagę na wyniki badania kohortowego z Włoch, którego autorzy wykazali, że duża liczba chorób towarzyszących cukrzycy typu 2 neutralizuje korzystny wpływ ścisłej kontroli glikemii na zapadalność na incydenty sercowo-naczyniowe. Do 5-letniego badania przeprowadzonego przez Greenfield i wsp. zakwalifikowano 2613 ambulatoryjnych pacjentów z cukrzycą typu 2. Uczestników klasyfikowano do 2 grup różniących się liczbą chorób towarzyszących cukrzycy (podziału dokonywano w oparciu o indeks TIBI [Total Illness Burden Index]).

Z analizy wynikało, że poziom hemoglobiny glikowanej nieprzekraczający 6.5% był związany z niższą, 5-letnią zapadalnością na incydenty sercowo-naczyniowe w grupie z małą i umiarkowaną liczbą chorób towarzyszących (zmodyfikowane względne ryzyko 0.60, 95% przedział ufności: 0.42-0.85), ale nie w grupie z wysoką chorobowością (0.92, 0.68-1.25). Analogicznie, utrzymywanie hemoglobiny glikowanej na poziomie nie przekraczającym 7.0% było czynnikiem prognostycznym rzadszego występowania incydentów sercowo-naczyniowych w grupie z niską i umiarkowaną, ale nie z wysoką współchorobowością (odpowiednio 0.61, 0.44-0.83 i 0.88, 0.66-1.17).

Obserwacyjny charakter badania uniemożliwia wprawdzie precyzyjne zdefiniowanie zależności przyczynowo-skutkowej pomiędzy badanymi parametrami, jednak płynące z niego wnioski pokrywają się z obserwacjami z wcześniejszych, oryginalnych publikacji.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2009-12-15