Jak zaprojektować miasto, by zdrowiej żyć?

M. H. Katz – Quality of residential neighborhood. A modifiable risk factor for type 2 diabetes? LINK: Arch Intern Med 2009;169:1653
W ostatnich latach na łamach czasopism medycznych, poza tradycyjnym spojrzeniem na prewencję chorób metabolicznych, wraca kwestia środowiska, w którym żyje człowiek. Jakie czynniki decydują, o tym, że miejsce zamieszkania sprzyja lub chroni przed rozwojem cukrzycy? Zagadnieniu temu poświęcono komentarz redakcyjny na łamach Archives of Internal Medicine.

Autor komentarza przytacza wyniki badania, w którym miejsca zamieszkania klasyfikowano pod względem elementów sprzyjających aktywności fizycznej oraz zdrowemu żywieniu. W pięcioletniej obserwacji oceniono w nim zapadalność na cukrzycę typu 2 w grupie 2285 osób, w zależności od wyżej wymienionych składowych. Porównując różnice w częstości występowania cukrzycy dla skrajnych kryteriów ustalono, że miejsce zamieszkania sprzyjające aktywności fizycznej i zdrowemu odżywianiu może powodować redukcję zapadalności na cukrzycę aż o 38%, i to po uwzględnieniu jej typowych czynników ryzyka. Oznacza to, że infrastruktura tworząca dogodne warunki dla spacerów (parki, ogrody, aleje, ścieżki rowerowe) oraz miejsca dostarczające zdrowszą żywność: warzywa, owoce, produkty o niskiej zawartości tłuszczu (np. drobne sklepy z bezpośrednią dostawą od producentów, w odróżnieniu od hipermarketów), istotnie i niezależnie redukują ryzyko rozwoju chorób metabolicznych.

Trudno jest w tym względzie prowadzić badania randomizowane, które postawiłyby „kropkę nad i”, ale szereg danych obserwacyjnych wydaje się tę tezę potwierdzać. W jednym z badań otwarcie boisk szkolnych dla użytku publicznego zwiększyło stopień aktywności fizycznej wśród dzieci zamieszkujących pobliską okolicę. Dotychczasowa praktyka w krajach rozwiniętych pokazuje, że przy projektowaniu miejsc zamieszkania nie uwzględnia się w dostatecznym stopniu infrastruktury sprzyjającej ruchowi i zdrowemu żywieniu. Do sklepu, pracy, szkoły jeździmy samochodem, zamiast iść pieszo lub korzystać z komunikacji miejskiej. Jeżeli chcemy ograniczyć epidemię zaburzeń metabolizmu glukozy, należy zwrócić uwagę na sprzyjające prozdrowotnym zachowaniom elementy środowiska, w którym mieszkamy.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2009-10-12

Dodaj komentarz