Czy dobrze leczymy cukrzycę? Badanie z Turynu

R. Gnavi i wsp – Determinants of quality in diabetes care process LINK: Diabetes Care 2009;32:1986
Na łamach Diabetes Care ukazała się praca, w której oceniono jakość opieki medycznej u chorych na cukrzycę mieszkańców Turynu. Zarówno identyfikacja chorych, jak i ocena jakości opieki medycznej możliwa była dzięki bazom danych medycznych. W ten sposób zebrano dane 33453 osób chorych na cukrzycę z lat 2003/2004.

W tym okresie poziom HbA1c oznaczono u 71% chorych a stężenia lipidów u 61%. Mikroalbuminurii poszukiwano u 31% chorych, EKG wykonano u 33%, a skrininigowe badanie dna oka u 25%. Jakość opieki oceniono na podstawie kompleksowego wskaźnika obejmującego równoczesne oznaczenie HbA1c oraz przynajmniej dwóch niżej wymienionych: stężenia cholesterolu, mikroalbuminurii lub skrinigowego badania dna oka. W ten sposób określony zestaw badań wykonano jedynie u 35,8% chorych.

Co istotne zalecane w standardach badania przesiewowe rzadziej wykonywano u osób z rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową oraz u chorych leczonych wyłącznie dietą. Częściej zlecali je lekarze diabetolodzy niż lekarze ogólni. Co, zdaniem autorów pracy, zaskakujące, badania przesiewowe rzadziej wykonywano u osób w wieku podeszłym, zwłaszcza >75 roku życia, nie stwierdzono natomiast znaczących różnic w zależności od płci, lub statusu społeczno-ekonomicznego.

Należy podkreślić, że miernik jakości opieki stanowiło w prezentowanym badaniu jedynie wykonanie badań przesiewowych, nie zaś osiągnięte docelowe poziomy hemoglobiny glukozylowanej, stężenia lipidów czy wielkości mikroalbuminurii. Mimo to, badanie, wykonane niskim kosztem (co podkreślają autorzy), pozwoliło zidentyfikować grupy, w których realizacja standardów diabetologicznych jest wyraźnie gorsza – osoby w wieku podeszłym, nie leczone insuliną, pozostające pod opieką lekarzy ogólnych.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2009-11-17