Prewencja cukrzycy gdzie jesteśmy. Komentarz do badania DPP Outcomes Study

A. Misra – Prevention of type 2 diabetes: the long and winding road LINK: The Lancet 2009;374:1655
Na łamach The Lancet jeden z komentarzy redakcyjnych poświęcono prewencji cukrzycy. Autor podsumowuje dotychczasowe osiągnięcia na tym polu.

Pierwsze próby klinicznej prewencji cukrzycy za pomocą pochodnych sulfonylomocznika i fenforminy podjęto, w ograniczonym zakresie, już w latach 60-tych XX wieku, jednak dopiero w latach 90-tych, wraz z wybuchem epidemii otyłości i cukrzycy, zdecydowano się opracować realne sposoby zapobiegania zaburzeniom metabolizmu glukozy. W trwającym 3 lata badaniu Diabetes Prevention Programme (DPP), modyfikacja stylu życia (utrata masy ciała i większa aktywność fizyczna) oraz terapia metforminą powodowały redukcję częstości występowania cukrzycy u osób z upośledzoną tolerancją glukozy o odpowiednio 58% i 31%.

Wyniki DPP znalazły potwierdzenie w badaniu fińskim. W innym z badań lekiem skutecznie zapobiegającym cukrzycy okazał się troglitazon. Akarboza, w obserwacji krótkoterminowej, zmniejszała ryzyko rozwoju cukrzycy o 25%. Wyniki subanalizy grup w badaniu DPP pokazały, że gdy BMI przekracza 35 kg/m2 skuteczność metforminy może sięgać 50%.

Wszystkie powyższe dane dotyczyły jednak stosunkowo krótkich okresów obserwacji. Wyniki 10-letniej obserwacji pierwotnej grupy DPP przedstawiono w Diabetes Prevention Outcome Study. Podobnie jak w pierwszej fazie badania najskuteczniej rozwojowi cukrzycy zapobiegała modyfikacja stylu życia.

Przedstawione dane nastrajają optymistycznie, należy jednak pamiętać, iż nie wiadomo, czy opóźnienie rozwoju cukrzycy opóźni równie skutecznie rozwój powikłań klinicznych o charakterze makroangiopatii i mikroangiopatii. Udzielenie odpowiedzi na takie pytanie wymaga badań z jeszcze dłuższym okresem obserwacji i większą liczbą uczestników.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2009-11-14

Dodaj komentarz