Stenokardia – jak często u osób z przewlekłą stabilną chorobą wieńcową?

J.F. Beltrame i wsp – The prevalence of weekly angina among patients with chronic stable angina in primary care practices LINK: Arch Intern Med 2009;169:1491
W Australii zrealizowano pracę epidemiologiczną, która oceniała częstość występowania dolegliwości stenokardialnych u ambulatoryjnych pacjentów w stabilnym okresie choroby niedokrwiennej serca. Wyniki jej opublikowano na łamach Archives of Internal Medicine.

Badanie The Coronary Artery Disease in General Practice (CADENCE) przeprowadzono wśród 207 lekarzy rodzinnych, na grupie 2031 pacjentów z rozpoznaną i w większości przypadków udokumentowaną chorobą niedokrwienną serca (przebyte ostre epizody wieńcowe, zabiegi rewaskularyzacji, diagnostyka kardiologiczna). Częstość występowania dolegliwości wieńcowych i jakość kontroli choroby oceniano na podstawie powszechnie obowiązujących definicji, posługując się kwestionariuszem wypełnianym przez pacjenta (Seattle Angina Questionnaire). Lekarze prowadzący, posługując się skalą Canadian Cardiovascular Society Association, sami określali nasilenie dolegliwości stenokardialnych oraz jakość prowadzonej terapii. Średni wiek pacjentów wynosił 71 lat, czas trwania choroby 8 lat, 63% stanowili mężczyźni.

Dolegliwości wieńcowe występujące z częstością co najmniej 1/tydzień zgłosiło 29% pacjentów: 7% doświadczało dolegliwości wieńcowych codziennie, a 22% przynajmniej raz w tygodniu. W ciągu miesiąca poprzedzającego wizytę 52% chorych nie doświadczyło żadnych dolegliwości stenokardialnych, a 18% dolegliwości te zgłaszało rzadziej niż raz na tydzień. Częstsze dolegliwości dławicowe wiązały się gorszą jakością życia.

Wśród czynników odpowiadających za większe nasilenie choroby wieńcowej znalazły się płeć żeńska, niewydolność serca oraz miażdżyca innych łożysk naczyniowych. W badaniu wykazano również, że lekarze zwykle niedostatecznie oszacowywali stopień natężenia dolegliwości dławicowych – w całej grupie za optymalnie kontrolowanych uznali 80% chorych. Nawet wśród pacjentów z codziennymi lub cotygodniowymi dolegliwościami dławicowymi za optymalnie kontrolowanych uznali odpowiednio 37% i 48%.

Z uzyskanych danych wynika zatem, że w stabilnym okresie choroby wieńcowej u dużego odsetka pacjentów leczenie nie jest w pełni skuteczne i wymaga intensyfikacji i/lub zastosowania interwencji inwazyjnych. Opinie chorych co do nasilenia dolegliwości zasługują na dużo większą uwagę, bowiem subiektywna ocena lekarska pomniejsza ich natężenie.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2009-09-14

Dodaj komentarz