Skuteczność darusentanu – antagonisty receptora endoteliny u chorych z opornym nadciśnieniem tętniczym

Michael A Weber i wsp – A selective endothelin-receptor antagonist to reduce blood pressure in patients with treatment-resistant hypertension: a randomised, double-blind, placebo-controlled trial LINK: Lancet 2009;7:1423
W aktualnych zaleceniach poświęconych nadciśnieniu tętniczemu rekomenduje się obniżanie jego wartości do poniżej 140/90 mm Hg (<130/80 mm Hg u chorych podwyższonego ryzyka). Nadciśnienie oporne definiuje się jako niepowodzenie w osiągnięciu zakładanych celów terapeutycznych pomimo stosowania co najmniej trzech leków, w tym jednego diuretyku, w pełnych dawkach, tolerowanych przez pacjentów. Chorzy z nadciśnieniem opornym to zwykle osoby z grupy wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego – z innymi czynnikami ryzyka, np. otyłością, cukrzycą, przewlekłą chorobą nerek.

Prospektywnych prób klinicznych poświęconych strategii postępowania w nadciśnieniu opornym jest stosunkowo mało. Nowe możliwości oferuje zastosowanie antagonistów receptora endoteliny 1, zwłaszcza u chorych już leczonych inhibitorami układu renina-angiotensyna, diuretykami i blokerami kanału wapniowego, ponieważ żaden z tych leków nie hamuje z powodzeniem wazokonstrykcyjnego działania endoteliny.

Podawania nieselektywnego antagonisty receptora endoteliny – bosentannu powodowało istotne obniżenie wartości ciśnienia krwi, podobne do obserwowanych w trakcie stosowania inhibitorów ACE. Darusentan to selektywny antagonista receptora A endoteliny. Na łamach The Lancet przedstawiono wyniki jego zastosowania w randomizowanej, podwójnie-ślepej próbie z użyciem placebo, u chorych z opornym nadciśnieniem tętniczym, podzielonych na grupy leczone placebo (jako dodatkiem do standardowego leczenia) (n=132) lub darusentanem 50 mg (n=81), 100 mg (n=81), lub 300 mg (n=85), raz na dobę. Podstawowy punkt końcowy badania stanowiły zmiany skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego, które wyniosły 9/5 mm Hg (SD 14/8) w grupie placebo, 17/10 mm Hg (15/9) w grupie darusentanu 50 mg, 18/10 mm Hg (16/9) w grupie darusentanu 100 mg, oraz 18/11 mm Hg (18/10) w grupie darusentanu 300 mg (p<0,0001 dla wszystkich podgrup). Podstawowymi działaniami niepożądanymi darusentanu były obrzęki i retencja płynów, obserwowana u 67 (27%) chorych otrzymujących darusentan i 19 (14%) leczonych placebo. Zmarł 1 chory w grupie placebo (nagły zgon sercowy). W grupach leczonych darusentanem u 5 chorych wystąpiły poważne incydenty kardiologiczne (w trzech przypadkach były to incydenty zaostrzenia skurczowej lub rozkurczowej niewydolności serca, wiązane z retencją płynów).

A zatem, darusentan istotnie obniżył wartości ciśnienia tętniczego u chorych z opornym nadciśnieniem tętniczym. Zjawisko retencji płynów w ciągu pierwszych 6 tygodni można, zdaniem autorów pracy, uznać za oczekiwane – podobnie jak w przypadku wszystkich leków naczyniorozszerzających. Zazwyczaj wymaga ono ściślejszej obserwacji chorych w tym okresie i podania większych dawek diuretyków. Producent leku zamierza wystąpić do FDA o rejestrację preparatu w leczeniu opornego nadciśnienia w przyszłym roku.

Opracowane na podstawie: Lancet / 2009-10-24