Zapobieganie wypaleniu zawodowemu lekarzy

Tai D. Shanafelt – Enhancing meaning in work a prescription for preventing physician burnout and promoting patient-centered care LINK: JAMA 2009;302:1338
W Journal of the American Medical Association (JAMA) ukazał się komentarz Dr Shanafelta poświęcony wypaleniu zawodowemu lekarzy. Okazją do jego napisania stały się wyniki opublikowanej w JAMA próby, w której oceniano wpływ 52-godzinnych grupowych zajęć terapeutycznych (kształcenie poczucia tożsamości i samoświadomości m.in. poprzez medytację) na poczucie wypalenia zawodowego, stopień empatii i nastrój lekarzy pierwszego kontaktu.

Zajęcia przyniosły, zdaniem Dr Shanafelta, zaskakująco dobre wyniki, powodując zauważalną, utrzymującą się do 15 miesięcy poprawę nastroju, zmniejszenie uczucia wypalenia i wzrost empatii, które przyczyniły się do poprawy relacji z pacjentami i ograniczyły stres. autor przypomina zatem, że mianem wypalenia zawodowego określa się brak entuzjazmu do pracy (wyczerpanie emocjonalne), depersonalizację pacjentów czy też poczucie bezwartościowości własnej pracy. Problem dotyczy co trzeciego lekarza. Stan ten wpływa na relacje pacjent-lekarz, negatywnie oddziałuje na zaufanie i stosowanie się do zaleceń lekarskich przez pacjentów, ma także poważne konsekwencje dla samych lekarzy, prowadząc do uzależnień, porzucania zawodu, a nawet samobójstw.

Czynniki przyczyniające się do wypalenia zawodowego są złożone. Wśród nich wymienia się przeciążenie pracą, narażenie na procesy sądowe, charakterystykę pacjentów, problemy związane ze śmiercią pacjentów.

Pomimo wagi problemu tylko w nielicznych badaniach zajmowano się tym zagadnieniem. Większość z nich polegała na próbach indywidualnych interwencji, tylko nieliczne dotyczyły zorganizowanych działań poświęconych ograniczeniu obciążenia psychicznego i promowaniu poprawy samooceny lekarzy. A warto zauważyć, że tego rodzaju działania mają ogromne znaczenie praktyczne, wykazano bowiem, że w ośrodkach, w których personel poddanym był treningom indywidualnym, których celem było radzenie sobie ze stresem i kontrolowanie czynników zwiększających obciążenie psychiczne, liczba pozwów sądowych spadała o 70% (vs 3% w grupie kontrolnej).

Opracowane na podstawie: JAMA / 2009-09-23

Dodaj komentarz