Analiza podgrupy w badaniu BEAUTIFUL – iwabradyna u chorych z dysfunkcją lewej komory serca i dławicą piersiową

Kim Fox i wsp – Relationship between ivabradine treatment and cardiovascular outcomes in patients with stable coronary artery disease and left ventricular systolic dysfunction with limiting angina: a subgroup analysis of the randomized, controlled BEAUTIFUL trial LINK: European Heart Journal Advance Access published online (dostępny  pełen tekst)
W badaniu BEAUTIFUL (morBidity-mortality EvAlUaTion of the If inhibitor ivabradine in patients with coronary disease and left ventricULar dysfunction) wykazano, że spoczynkowa częstość rytmu serca ≥70 uderzeń na minutę stanowi czynnik ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową i dysfunkcją skurczową lewej komory serca. Przyspieszona czynność serca wiązała się ze zwiększonym ryzykiem zgonu sercowo-naczyniowego (34%), hospitalizacji z powodu zawału serca (46%), oraz rewaskularyzacji naczyń wieńcowych (38%), potwierdzając wcześniejsze retrospektywne obserwacje.

Nie wykazano wprawdzie, aby leczenie iwabradyną wpłynęło na występowanie zdarzeń sercowo-naczyniowych w całej populacji uczestników BEAUTIFUL, ale wyniki analiz sugerowały, że zwolnienie czynności serca w podgrupie osób z częstością rytmu serca ≥70 uderzeń na minutę miało korzystny wpływ na rokowanie, zmniejszając o 36% i 30% odpowiednio względne ryzyko hospitalizacji z powodu zawału serca oraz ryzyko konieczności rewaskularyzacji naczyń wieńcowych.

Skuteczność przeciwniedokrwiennego działania iwabradyny w mechanizmie zwolnienia częstości rytmu serca wykazano wcześniej w pracach klinicznych na pacjentach ze stabilną chorobą wieńcową. Iwabradyna jest obecnie zalecana w terapii stabilnej choroby wieńcowej jako lek zwalniający częstość rytmu serca.

Ponieważ istotne dolegliwości dławicowe stanowią czynnik niekorzystny rokowniczo, w prezentowanej na łamach European Heart Journal subanalizie badania BEAUTIFUL oceniono wpływ iwabradyny na incydenty wieńcowe u chorych, u których podstawowym objawem ograniczającym aktywność były wyjściowo bóle wieńcowe. Badaną populację stanowiło, 13.8% uczestników BEAUTIFUL z wyjściowo ograniczającymi aktywność dolegliwościami dławicowymi (734 iwabradyna, 773 placebo); z tej grupy u 712 chorych częstość rytmu serca wynosiła ≥70 uderzeń na minutę. Mediana czasu obserwacji wyniosła 18 miesięcy.

Leczenie iwabradyną wiązało się w tej grupie z 24% redukcją występowania podstawowego punktu końcowego (śmiertelność sercowo-naczyniowa, zakończone i niezakończone zgonem hospitalizacje z powodu zawału serca lub niewydolność serca) (HR, 0.76; 95% CI, 0.58 – 1.00), a także z 42% ograniczeniem liczby hospitalizacji z powodu zawałów serca (HR, 0.58, 95% CI, 0.37 – 0.92). U chorych z częstością rytmu serca ≥70 uderzeń na minutę odnotowano 73% zmniejszenie liczby hospitalizacji z powodu zawału serca (HR, 0.27, 95% CI, 0.11 – 0.66) oraz 59% zmniejszenie liczby zabiegów rewaskularyzacji (HR, 0.41, 95% CI, 0.17 – 0.99). Iwabradyna była dobrze tolerowana.

A zatem, jak ostrożnie konkludują autorzy pracy, wyniki analiz sugerują że iwabradyna może potencjalnie ograniczać liczbę poważnych incydentów sercowo-naczyniowych u osób ze stabilną chorobą wieńcową i dysfunkcją lewej komory serca, u których objawem ograniczającym są bóle dławicowe. Trwa prospektywne badanie, które w sposób formalny oceni prawdziwość tej hipotezy.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2009-08-01

 

Dodaj komentarz