Beta-blokery w terapii nadciśnienia tętniczego? Więcej argumentów na nie

Qi Che i wsp – Beta-blockers for hypertension: Are they going out of style? LINK: Clev Clin J Med 2009;76:533 (dostu0119pny peu0142en tekst)
W pracy przeglądowej na łamach Cleveland Clinic Journal of Medicine, Che i wsp. dokonali podsumowania danych dotyczących skuteczności beta-blokerów w terapii nadciśnienia przypominając, między innymi, wyniki najważniejszych meta-analiz badań poświęconych temu problemowi.

W 1998 roku meta-analizę 10 randomizowanych badań z udziałem 16,164 chorych leczonych diuretykiem lub beta-blokerem (atenololem) opublikował Messerli. Wykazał w niej przewagę leczenia moczopędnego, które okazało się korzystniejsze w odniesieniu wszystkich punktów końcowych, za wyjątkiem zdarzeń mózgowo-naczyniowych.

W badaniu LIFE (Losartan Intervention for Endpoint Reduction in Hypertension), u 9,193 chorych z nadciśnieniem i przerostem lewej komory, porównywano skuteczność blokera receptora angiotensyny losartanu i atenololu. W obserwacji 4-letniej liczba zdarzeń składających się na podstawowy punkt końcowy (zgony, zawały serca i udary) okazała się istotnie niższa w grupie losartanu.

W meta-analizie Carlberga i wsp., obejmującej 8 badań porównujących skuteczność atenololu z placebo lub z brakiem leczenia, atenolol nie wpływał korzystnie na śmiertelność całkowitą, zgony sercowo-naczyniowe i zawały serca. Z kolei w 5 kolejnych randomizowanych badaniach porównujących atenolol z innymi lekami odnotowano wyższe ryzyko udaru i zgonu w grupie atenololu. Podobne wyniki przyniosło badanie ASCOT-BPLA (Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial—Blood Pressure Lowering Arm). Na koniec wreszcie zespół Cochrane stwierdził, że beta-blokery mniej skutecznie od innych leków hipotensyjnych zapobiegają udarom mózgowym.

A zatem brak jest dowodów potwierdzających skuteczność beta-blokerów w pierwotnej prewencji incydentów sercowo-naczyniowych u chorych z nadciśnieniem, a w niektórych badaniach wyniki ich stosowania okazały się gorsze od podawania innych leków. W większości analizowanych prac stosowano jednak atenolol, nie będący idealnym przedstawicielem tej grupy leków. Zdaniem autorów pracy nowsze preparaty o właściwościach naczyniorozszerzających (nie powodujących tak jak atenolol wzrostu obwodowego oporu naczyniowego) mogą okazać się bardziej skuteczne.

Opracowane na podstawie: Cleveland Clinic Journal of Medicine / 2009-09-29

Dodaj komentarz