Globalny koszt nieoptymalnej kontroli ciśnienia tętniczego

T.A. Gaziano i wsp – The global cost of nonoptimal blood pressure LINK: J Hypertens 2009;27:1472
We współczesnej medycynie obserwuje się tendencję do dokonywania powszechnej analizy kosztów, zarówno w mikro – jak i makroskali. Pozwala ona uzasadnić organizacyjne potrzeby zdrowotne i wybrać optymalne, z punktu widzenia ekonomiki ochrony zdrowia, sposoby i kierunki leczenia.

Na łamach Journal of Hypertension przeprowadzono analizę kosztów bezpośrednich jakie ponosi system ochrony zdrowia z powodu nieoptymalnej kontroli ciśnienia tętniczego, definiowanego jako wartości >115 mm Hg. Uwzględniono w ten sposób fakt, że ponad połowa powikłań nieoptymalnych wartości ciśnienia tj. udarów mózgu i choroby niedokrwiennej serca występuje w grupie osób, których wartości RR skurczowego zawierają się w zakresie 115-140 mm Hg.

Obliczenia przeprowadzono dla całej populacji kuli ziemskiej, podzielonej na regiony przez Bank Światowy na podstawie poziomu dochodów. W ten sposób wyróżniono regiony o wysokich dochodach jak np. USA, państwa Europy Zachodniej oraz o średnich i niskich jak np. region Europa i Azja Centralna, obejmujący m.in. kraje Europy Środkowo-Wschodniej. Obliczenia wykonano dla 2001 roku, a na koszty nieoptymalnej kontroli ciśnienia tętniczego składały się koszty leczenia choroby niedokrwiennej serca i udarów mózgu w ramach prewencji wtórnej, koszty leczenia świeżych zachorowań na udar i postaci choroby wieńcowej oraz farmakologiczne koszty leczenia nieprawidłowych wartości ciśnienia tętniczego.

Wyliczony roczny koszt związany z nieoptymalnymi wartościami RR wyniósł 372 000 000 000 USD. Kwotowo największe koszty ponosiły kraje wysoko rozwinięte (316 000 000 000 USD) a drugiej kolejności Europa Wschodnia i Azja Centralna (25 000 000 000$). W Europie Wschodniej i Azji Centralnej koszty nieoptymalnej kontroli ciśnienia tętniczego stanowiły jednak największą część (22%) całkowitych bezpośrednich kosztów ochrony zdrowia, podczas gdy w państwach o wysokich dochodach odsetek ten wyniósł „tylko” 9,7%. W strukturze kosztów największe wydatki ponoszone były na leczenie udarów mózgu i choroby wieńcowej. Dla naszego regionu stanowiły one 97% wyliczonej kwoty.

Zarówno leczenie farmakologiczne i niefarmakologiczne może zatem znacznie zredukować finansowe obciążenia społeczeństw wynikające z powikłań nieoptymalnej kontroli ciśnienia tętniczego na przestrzeni najbliższych 10 lat.

Opracowane na podstawie: Journal of Hypertension / 2009-07-23