Częstość antybiotykoterapii a sukces terapeutyczny u osób z ostrym kaszlem – dane z 13 krajów europejskich

C.C. Butler i wsp – Variation in antibiotic prescribing and its impact on recovery in patients with acute cough in primary care: prospective study in 13 countries LINK: BMJ 2009;338:b2242 (dostępny pełen tekst)
W British Journal of Medicine opublikowano wyniki interesującego badania poświęconego różnicom w podejściu do antybiotykoterapii zakażeń dróg oddechowych w Europie. Z wcześniejszych opracowań wynika, że alarmujące dane dotyczące narastania problemu antybiotykooporności nie powstrzymują lekarzy przed szafowaniem lekami przeciwbakteryjnymi.

Butler i wsp. przeprowadzili przekrojowe badanie obserwacyjne z udziałem pacjentów pozostających pod opieką ośrodków pierwszego kontaktu w 13 europejskich krajach. Kryterium włączenia był nowy lub nasilający się kaszel, bądź objawy zakażenia dolnych dróg oddechowych. Każdy z uczestników wypełniał 28-dniowy dzienniczek, w którym rejestrował objawy występujące przed rozpoczęciem i w trakcie stosowania leczenia. Głównym mierzonym parametrem była zależność pomiędzy przepisywaniem antybiotyków a punktacją w skali nasilenia objawów w funkcji czasu.

Dane umożliwiające przeprowadzenie pełnej analizy udostępniło 80% spośród 3402 pacjentów. Odsetek przypadków, w których decydowano się na zlecenie antybiotyku, wyniósł średnio 53% (średni czas terapii 7 dni) i wahał się od 30% (Norwegia) do niemal 90% (Słowacja). W Polsce (badanie prowadzono w Łodzi) antybiotyk zastosowano u 70% pacjentów. Najczęściej stosowanym antybiotykiem była amoksycylina. Analiza obrazu klinicznego i przebiegu choroby nie ujawniła różnic pomiędzy osobami, które otrzymywały i nie otrzymywały antybiotyków.

Podsumowując, różnice w nawykach związanych z antybiotykoterapią pomiędzy krajami europejskimi nie wynikają z odrębności w obrazie klinicznym. Podanie antybiotyku nie wiąże się z istotnym wpływem na rokowanie w omawianej grupie pacjentów.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2009-06-23