BARI 2D – podsumowanie wiedzy w kardiodiabetologii

W.E. Boden i D.P. Taggarti – Diabetes with coronary disease — a moving target amid evolving therapies? LINK: N Engl J Med 2009;360:2570
Ostatnie lata przyniosły szereg ważnych stwierdzeń dotyczących prewencji i leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego w cukrzycy. Ich dobrym podsumowaniem są wyniki badania BARI 2D, prezentowane i omawiane w komentarzu redakcyjnym na łamach New England Journal of Medicine.

W pięcioletnim badaniu do wczesnej strategii inwazyjnej tj. przezskórnej angioplastyki lub pomostowania aortalno-wieńcowego albo do optymalnej terapii zachowawczej, opartej na wielokierunkowym postępowaniu przeciwmiażdżycowym, zrandomizowano 2538 osób cierpiących na cukrzycę i chorobę niedokrwienną serca. Rokowanie chorych porównano również w zależności od prowadzonej terapii hipoglikemizującej: pierwszej opartej na uwrażliwianiu na działanie insuliny i drugiej, której podstawę stanowiło zwiększenie ilości dostępnej w tkankach insuliny.

W obserwacji 5-letniej wczesna strategia inwazyjna nie zmniejszała w sposób istotny statystycznie śmiertelności całkowitej w porównaniu z intensywnym leczeniem zachowawczym, nie odnotowano również spadku częstości liczonych łącznie zgonów, zawałów mięśnia sercowego i udarów. Podobne wyniki uzyskano porównując strategie leczenia obniżającego poziom glikemii – żadna z porównywanych strategii hipoglikemizujących nie powodowała istotnej redukcji głównych punktów końcowych. Zabiegi pomostowania tętnic wieńcowych skuteczniej chroniły przed powikłaniami sercowo-naczyniowymi u osób z chorobą wielonaczyniową.

A zatem BARI 2D nie przyniosło przełomu, ale potwierdziło po raz kolejny znaczenie optymalnej kontroli nadciśnienia tętniczego, zaburzeń metabolicznych oraz wybiórczego stosowania strategii inwazyjnej i lepszych efektów pomostowania aortalno-wieńcowego w chorobie wielonaczyniowej. Ze względu na brak jednoznacznego algorytmu postępowania chorym należy zapewnić opiekę wielospecjalistyczną umożliwiającą wielokierunkowe interwencje terapeutyczne.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2009-06-11