System „Pay-for-Performance” a pacjenci z wieloma chorobami

Laura A. Petersen i wsp – Will Hypertension Performance Measures Used for Pay-for-Performance Programs Penalize Those Who Care for Medically Complex Patients? LINK: Circulation 2009;119:2978
W wielu systemach opieki zdrowotnej wprowadza się zasadę finansowania „pay-for performance,” polegającą na finansowym premiowaniu osiągania przez lekarzy z góry zakładanych progów terapeutycznych – na przykład pożądanych wartości ciśnienia tętniczego u chorych na cukrzycę.

American College of Physicians zaleca jednak ostrożność przy wprowadzaniu takich programów, ze względu na potencjalne sprzeczności przy leczeniu pacjentów z wieloma chorobami współistniejącymi. Przykładowo, o ile u chorych z cukrzycą leczenie nadciśnienia jest zgodne z celem leczenia choroby niedokrwiennej serca, o tyle w przypadku leczenia cukrzycy i, np., zapalenia stawów, zaporowej choroby płuc lub depresji, cele terapii nie są zgodne a czasem są całkowicie rozbieżne (np. stosowanie leków przeciwzapalnych może powodować pogorszenie kontroli ciśnienia). Potencjalnie – ze względu na większą trudność w osiąganiu celów terapeutycznych, może to prowadzić do karania finansowego lekarzy prowadzących bardziej złożonych chorych.

Problem ten przeanalizowano na podstawie danych 141 609 chorych z nadciśnieniem tętniczym, podzielonych na podgrupy w zależności od występowania chorób towarzyszących, w których cele leczenia były zgodne (np. cukrzyca, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia lipidowe) i/lub niezgodne (wspomniane zapalenie stawów, zaporowa choroba płuc i depresja) z celami terapii przeciwnadciśnieniowej.

W analizowanej populacji 49.5% badanych miało tylko „zgodne” choroby współistniejące, 8.7% tylko „niezgodne” choroby współistniejące, 25.9% zgodne i niezgodne choroby współistniejące, a 16.0% nie miało chorób innych niż nadciśnienie (tj. bez chorób towarzyszących). Wbrew oczekiwaniom lepsze wyniki terapeutyczne (kontrola ciśnienia, częstość wizyt, satysfakcja pacjenta) uzyskano u osób z chorobami towarzyszącymi (podgrupy „zgodne,” „niezgodne” oraz „zgodne i niezgodne”) vs bez chorób towarzyszących (ilorazy szans dla poszczególnych podgrup odpowiednio 1.78, 1.32 oraz 2.25).

A zatem lekarze opiekujący się bardziej „złożonymi przypadkami” nie powinni obawiać się o realizację wskaźników skuteczności leczenia (czyli premie w programie pay-for-performance), bowiem okazały się one lepsze niż w przypadkach „prostych.”

Opracowane na podstawie: Circulation / 2009-06-16